“ถูกต้องแล้ว ! ” ฮันชิถอนหายใจด้วย “บุตรสาวของเขาเองไม่สามารถเปรียบเทียบกับบุตรสาวของคนนอกได้ เขาไม่ได้ซื้อโคมไฟมาฝาก และตอนนี้แม้แต่เงินที่จะใช้ในการทำปิ่นปักผมก็ถูกนำมาใช้ทั้งหมด ตอนนี้ขนาดองค์หญิงใหญ่ยังไม่ได้เข้ามาในคฤหาสน์ เมื่อนางเข้ามาในคฤหาสน์เราจะถูกบังคับให้มีชีวิตอย่างไร ! ” นางพูดอย่างนี้ในขณะที่มือลูบท้องของนางเอง “สิ่งอื่น ๆ เป็นเรื่องเล็กน้อยแต่ท้องของอนุผู้นี้กำลังจะใหญ่ขึ้นทุกวัน ค่าใช้จ่ายสำหรับชีวิตประจำวันก็เพิ่มขึ้น ด้วยเงินที่เหลืออยู่เพียงเล็กน้อยในคลังของคฤหาสน์ มันไม่เพียงพอสำหรับค่าใช้จ่ายรายวันยาบำรุงชนิดใดที่จะสามารถซื้อได้”
เฟิงเฟินไดพยักหน้าแล้วพูดว่า “ใช่ นี่ไม่ใช่ของท่านแม่ที่จะกิน แต่สำหรับเด็กที่อยู่ในท้องของท่านแม่ที่จะกิน”
ฮูหยินผู้เฒ่าย่อมเข้าใจเหตุผลนี้เป็นธรรมดา สำหรับคนที่กำลังตั้งครรภ์ การทานยาบำรุงเป็นสิ่งสำคัญ ไม่ว่าใครจะได้รับน้อยกว่าใคร ฮันชิก็ไม่สามารถได้รับน้อยลงได้ ดังนั้นนางจึงรีบพูดว่า “ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ แม้ว่าข้าจะต้องใช้เงินของข้าเอง ข้าจะไม่ให้หลานชายของข้าอดอาหาร”
เฟิงหยูเองมองฮูหยินผู้เฒ่าแล้วมองไปที่เครื่องเรือนในห้องในใจของนางนางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ แน่นอนว่าเฟิงจินหยวนนั้นดีจริง ๆ! นางเพิ่งจัดให้คนพูดคำสองสามคำเกี่ยวกับองค์หญิงคังอี้ที่ชอบทองคำและหยก รวมถึงของเก่า นางไม่เคยคิดเลยว่าบิดาคนนี้จะตั้งใจทำอย่า