ูหยินผู้เฒ่าแล้วกล่าวว่า“พวกเราต้องกลับไปรายงานตัวกับองค์หญิงใหญ่ก่อน เราขอตัวกลับพระราชวังก่อนเจ้าค่ะ ท่านฮูหยินผู้เฒ่าต้องดูแลตัวเองด้วยนะเจ้าค่ะ องค์หญิงใหญ่กล่าวว่าหลังจากที่องค์หญิงแต่งงานกับตระกูลเฟิง องค์หญิงจะดูแลท่านฮูหยินผู้เฒ่าทุกวันอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ”
คำพูดของนางกำนัลนั้นอ่อนหวานจนทำให้ฮูหยินผู้เฒ่ายิ้มออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ความเป็นปรปักษ์ที่นางมีต่อคังอี้นั้นถูกกำจัดไปอย่างสิ้นเชิง นางได้ลดความระมัดระวังและหันมาคาดหวังอย่างเต็มที่
เมื่อนางกำนัลจากเฉียนโจวจากไป คนที่เหลืออยู่ในลานเป็นคนในตระกูลเฟิง เมื่อเห็นว่าฮูหยินผู้เฒ่ากำลังมีความสุขเฟิงเฉินหยูก็คิดอย่างรวดเร็วและก้าวไปข้างหน้าคุกเข่าลงบนพื้นแล้วพูดว่า “หลานแสดงความยินดีกับท่านย่าที่ได้รับพระราชทานตำแหน่งฮูหยินขั้นหนึ่ง ! ”
ในเมื่องนางทำสิ่งนี้ลงไป แล้วทุกคนจะมัวแต่ดูต่อไปได้อย่างไร อันชิผลักเฟิงเซียงหรูลงไปคุกเข่าอยู่ข้างหลังเฟิงเฉินหยูอย่างรวดเร็ว
เฟิงหยูเองและเฟิงเฟินไดคุกเข่าในภายหลัง แต่พวกเขาก็ถือได้ว่าเป็นไปตามลำดับเหตุการณ์ หลังจากนี้มันเป็นอนุที่คุกเข่ารวมถึงฮันชิที่ยังตั้งท้อง แต่ฮูหยินผู้เฒ่าก็ไม่รีบที่จะยืน
แม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ตระกูลเฟิงคุกเข่าให้นาง แต่คราวนี้ก็แตกต่างกัน นางเป็นขุนนางที่มีอันดับ จากช่วงเวลานี้ต่อไปนับจากนี้ นางไม่จำเป็นต้องอิจฉาผู้หญิงในครอบครัวอื่นอีกต่อไป และนางก็ไม่จำเป็นท
