งหยูเองพูดอย่างแผ่วเบาว่า “ถ้าเช่นนั้นเพียงแค่ให้องค์หญิงใหญ่ดูแลการตั้งครรภ์ของแม่รองฮัน ท่านย่าคิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เจ้าคะ ? ”
ดวงตาของอูหยินผู้เฒ่าเป็นประกาย นี่เป็นความคิดที่ดี !มันจะง่ายกว่าที่จะต้องคอยจับตามอง หากให้นางดูแลฮันชิเอง ปัญหาใด ๆ ก็จะตกอยู่ภายใต้ความรับผิดชอบของคังอี้ในสถานการณ์เช่นนั้นนางจะต้องประคบประหงมครรภ์ของฮันชิ นางจะต้องระมัดระวังอย่างยิ่งและรับรองว่าเด็กคนนี้จะสามารถเกิดได้อย่างปลอดภัย
“ดี ! ” ฮูหยินผู้เฒ่าพยักหน้าซ้ำ ๆ“เราจะทำตามที่อาเองบอก เราจะให้นางดูแลบุตรของตระกูลเฟิงด้วยตัวเอง เพียงแค่นี้จะเป็นตัวเลือกที่ปลอดภัยที่สุด”
ทุกคนรู้สึกว่านี่เป็นความคิดที่ดีมาก เฟิงเฟินไดพยักหน้าและไม่ได้พูดอะไรอีก
หลังจากที่ทุกคนกลับไป ฮูหยินผู้เฒ่ารั้งตัวเฟิงหยูเองไว้นางให้เฟิงหยูเองนั่งข้างนางขณะพูดอย่างจริงใจ “ท่านพ่อของเจ้าตัดสินใจกะทันหัน มีบางสิ่งที่ข้าจะแนะนำเจ้า”
เฟิงหยูเหงรินน้ำชาให้ฮูหยินผู้เฒ่าและยิ้มแล้วกล่าวว่า “มันไม่ได้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน มันเห็นได้ชัดเจนในวันที่ 2 แล้วเจ้าค่ะ”
ฮูหยินผู้เฒ่าอายเล็กน้อยขณะที่นางเปิดปากของนางสองสามครั้ง อย่างไรก็ตามนางไม่สามารถพูดที่นางวางแผนไว้อย่างชัดเจนว่าจะพูด หลานสาวคนรองเป็นแบบนี้ มีหลายครั้งที่นางยิ้มมากขึ้น นางก็ยิ่งเตรียมตัวมากขึ้นเพราะมีมีดซ่อนอยู่หลังรอยยิ้มนั้น แน่นอนใครจะรู้ว่าเมื่อไหร่พวกมันจะพุ่งออกไ
