ติดตามสิ่งนี้ องครักษ์เงาหายไปในทันที ฟานเทียนม่านถอนหายใจยาว และพูดอย่างกังวล “เสด็จพี่ เรื่องนี้สำเร็จหรือไม่ ? ”
“มันต้องประสบความสำเร็จ” ฟานเทียนเฮอพูดอย่างเย็นชา “องค์ชายของต้าชุนแต่ละคนจ้องบัลลังก์กันตาเป็นมันมาหลายปี พวกเขาจะไม่มองหาผู้สนับสนุนที่ต้องพึ่งพาได้อย่างไร นายที่อยู่เบื้องหลังของคนผู้นั้นจะเต็มใจปล่อยกูซูของข้าไปได้อย่างไร”
“แต่…” ฟานเทียนม่านยังคงเป็นห่วง “เสด็จพ่อตรัสว่ากูซูต้องรักษาจุดยืนในปัจจุบัน และเราต้องไม่เข้าร่วมในการต่อสู้ของต้าชุนเพื่อครองบัลลังก์ของฮ่องเต้ ? เสด็จพี่ลืมแล้วหรือ ? ”
ฟานเทียนเฮอยื่นมือไปลูบหัวของฟานเทียนม่าน “นี่เป็นสิ่งที่เจ้าสามารถเลือกที่จะไม่เข้าร่วมได้อย่างง่ายดายหรือ ?คิดถึงรายงานใหม่ที่เราได้รับ ซงซุยตีสนิทองค์ชายหยู และคนที่อยู่เบื้องหลังเฉียนโจวคือองค์ชายเซียง ข้าเชื่อตอนนี้แม่ทัพได้จับตามองพวกเรา สิ่งที่เหลืออยู่ก็คือกูซู ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาจะต้องยื่นมือเข้ามา”
ย้อนกลับไปที่คฤหาสน์เฟิง เฟิงจินหยวนนั่งคุกเข่าอยู่หน้าฮูหยินผู้เฒ่าในห้องนอนของฮูหยินผู้เฒ่าที่เรือนซูหยา เขาอธิบายเหตุผลของเขาต่อฮูหยินผู้เฒ่า “ท่านแม่ ตระกูลเฟิงไม่สามารถดำรงอยู่ต่อไปได้หากไม่มีฮูหยินใหญ่ แต่หลังจากที่มองหาทั่วราชวงศ์ต้าชุน ไม่มีใครสามารถเปรียบเทียบกับคังอี้ได้ ? ต่อให้ข้าถอยกลับไปหนึ่งหมื่นก้าวก็ยังไม่พบใคร แต่ท่านแม่ไม่เห็นด้วยกับลูกในครั้งนี้หรือ ?
