”
ฮูหยินผู้เฒ่าขมวดคิ้ว และในทันใดก็รู้สึกว่าสิ่งที่เฟิงจินหยวนพูดนั้นทำให้รู้สึกดี แต่นางก็ยังรู้สึกไม่แน่ใจ “ฮ่องเต้จะเห็นด้วยหรือไม่ ? ”
เฟิงจินหยวนเห็นว่าฮูหยินผู้เฒ่าเริ่มอ่อนลง และเขาก็เต็มไปด้วยความสุข “ท่านแม่ ถ้าฮ่องเต้เห็นด้วยกับเรื่องนี้ ไม่จำเป็นที่ราชวงศ์ต้าชุนจะกังวลเรื่องการแต่งงานระหว่างสองแคว้น ข้าจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีกต่อไป ถ้าฮ่องเต้เห็นด้วยท่านแม่ควรเข้าใจว่าข้าพาคังอี้เข้ามาในคฤหาสน์เพื่อกำจัดความกังวลที่ยิ่งใหญ่สำหรับฮ่องเต้ ! ”
ฮูหยินผู้เฒ่าได้ยินเรื่องนี้และเริ่มลังเล เห็นได้ชัดว่านางไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้เมื่อเร็ว ๆ นี้ อย่างไรก็ตามนางพยักหน้าในเวลานี้ “ใช่ ! เจ้ากำลังแบ่งเบาภาระของฮ่องเต้ เจ้าเป็นคนที่มีคุณธรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพูดถึงเรื่องที่ยิ่งใหญ่เช่นนั้น เมื่อคิดถึงเรื่องนี้คฤหาสน์ของเสนาบดีอันดับต้น ๆของเราเท่านั้นที่ควรค่ากับองค์หญิงใหญ่ จินหยวน เจ้าทำได้ดีมาก” พูดอย่างนี้นางช่วยเฟิงจินหยวนลุกขึ้นด้วยตัวเองจากนั้นนางก็แนะนำเขาว่า “พรุ่งนี้เมื่อเจ้าเข้าไปในพระราชวัง เจ้าต้องคุยกับฮ่องเต้เกี่ยวกับเรื่องนี้ เจ้าต้องชี้แจงข้อดีและข้อเสียอย่างชัดเจน จากนั้นดูว่าฮ่องเต้คิดอย่างไร ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด เราจะทำตามพระประสงค์ของฮ่องเต้”
เฟิงจินหยวนพยักหน้าอย่างแรง หัวใจของเขาพุ่งสูงขึ้นด้วยความดีใจ
ในเวลาเดียวกันในเรือนจินฟู คังอี้นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ที่กลางล
