มพูดกับฮูหยินผู้เฒ่า “ตระกูลเฟิงปฏิบัติต่อคังอี้และรุ่ยเจียเหมือนคนในครอบครัว คังอี้นั้นย่อมทำให้ทุกคนในคฤหาสน์พึงพอใจ ท่านฮูหยินผู้เฒ่าโปรดอย่ากังวล สำหรับคังอี้บุตรสาวของตระกูลเฟิงมีสถานะที่เท่าเทียมกับรุ่ยเจีย”
เมื่อได้ยินคำสัญญาของนาง ในที่สุดฮูหยินผู้เฒ่าก็พยักหน้าและแสดงความพึงพอใจของนาง เฟิงจินหยวนยังถอนหายใจด้วยความโล่งอกและมองคังอี้อย่างสำนึกในบุญคุณ
เฟิงหยูเองไม่ได้พูดอะไรมาก ในตอนแรกนางตั้งใจจะตักเตือนฮูหยินผู้เฒ่าและให้นางเข้าใจว่าคังอี้ไม่ใช่เหยาซื่อหรือเฉินซื่อ การปฏิบัติต่อเฟิงจินหยวนของนางนั้นผิดปกติมากยิ่งขึ้น สำหรับการกำจัดความเป็นไปได้ที่คังอี้จะแต่งงานกับเฟิงจินหยวนด้วยเรื่องนี้ นางก็แน่ใจว่ามันไม่เพียงพออย่างแน่นอน
เมื่อเห็นคังอี้แก้ไขวิกฤติเล็ก ๆ นี้แล้ว นั่งถัดไปจินเฉินซึ่งนั่งถัดจากอันชิก็ยิ่งไม่มีความสุขมากขึ้น นับตั้งแต่คังอี้ได้มาอยู่อาศัยอยู่ในคฤหาสน์เฟิง เฟิงจินหยวนไม่ได้ไปหานางที่เรือนเลย ตอนนี้เขาโปราปรานคังอี้ จนถึงขั้นลืมซื้อโคมไฟสำหรับบุตรสาวของเขาเอง ดูเหมือนว่าหัวใจของเฟิงจินหยวนนั้นถูกควบคุมโดยคังอี้อย่างสมบูรณ์ ไม่มีใครสามารถขโมยกลับคืนมาได้
จินเฉินมองเฟิงหยูเองอย่างความสำนึกผิด และนางต้องดูอีกครั้งว่าฝ่ายใดที่นางควรเข้าร่วม น่าเสียดายที่นางมองมาเฟิงหยูเองอยู่นานแต่ไม่เห็นว่าเฟิงหยูเองมองนางบรรยากาศในห้องโถงค่อนข้างอึดอัด เฟิงจินหยวนและฮูหยินผู
