าะฮูหยินผู้เฒ่าและเฟิงจินหยวน โดยไม่คำนึงถึงสิ่งที่พูดองค์ชายจากซงซุยได้มาเยี่ยมเป็นการส่วนตัว สำหรับพวกเขานี่เป็นโอกาส
ทุกคนเดินไปที่ลานด้านหน้าและเห็นคนกลุ่มเล็กๆ ยืนอยู่ที่นั่น และล้อมรอบชายสวมเสื้อคลุมฤดูหนาวสีทอง เขามีรูปร่างสูงใหญ่และท่าทางอันสูงส่ง มือของเขาไพล่หลังเขามีรัศมีของเจ้านายอยู่เล็กน้อย คิ้วของเขาดูคล้ายกับของผู้หญิง ไม่ว่าคนๆ หนึ่งจะมองอย่างไรมีดวงตาคู่นี้ดูน่ากลัวเล็กน้อยข้างๆ เขามีผู้หญิงรูปร่างผอมและสันทัด ใช้ผ้าคลุมหน้าและนางก็ดูเหมือนจะน่าสงสารมาก เล็บของหญิงสาวทาสีดำบริสุทธิ์ และมีห่วงทองคำมากมายบนข้อมือของนางเมื่อใดก็ตามที่นางขยับ พวกมันจะส่งเสียง
คนอื่นเป็นผู้ติดตามที่ได้มา มีชายและหญิง และทั้งสองแต่งตัวในเสื้อผ้าต่างแคว้น ผู้หญิงคนนั้นสง่างามและมีเสน่ห์ ในขณะที่ชายคนนั้นมีความเป็นผู้หญิงเล็กน้อย
ฮูหยินผู้เฒ่าอยู่ด้านหน้า เมื่อชายและหญิงเห็นว่ามีคนมาพวกเขาก้มหัวให้ฮูหยินผู้เฒ่าอย่างนอบน้อม ชายคนนั้นกล่าวว่า “ผู้อาวุโสคนนี้จะต้องเป็นฮูหยินผู้เฒ่าของคฤหาสน์ของเสนาบดีเฟิง องค์ชายผู้ต่ำต้อยคนนี้ขอคารวะท่านฮูหยินผู้เฒ่า การมาเยี่ยมของข้าในวันนี้เป็นไปอย่างกะทันหัน ข้าหวังว่าท่านจะยกโทษให้ข้า”
เฟิงหยูเองเดิมตามอยู่ทางด้านหลังและขมวดคิ้ว บุคคลนี้คือใคร
ในขณะที่นางสับสน นางได้ยินเสียงหัวเราะของฮูหยินผู้เฒ่าตอบ “ไม่มีปัญหา ! ไม่มีปัญหา ! การที่องค์ชายจากซงซุยมาเป็
