ูยังไม่กลับมา บ่าวรับใช้คนนี้คงตัวแตกตายเจ้าค่ะ”
เฟิงจื่อหรูพูดเสียงดัง “มันเป็นวังซวน นางต้องการแข่งขันกับจื่อหรูในเรื่องความรู้ จื่อหรูได้เลือกหัวข้อง่าย ๆ แล้วนะท่านพี่”
เหยาซื่อเดินไปดึงเฟิงจื่อหรูพร้อมพูดว่า “วังซวนปล่อยให้เจ้าชนะ อย่าได้หยิ่งผยอง”
วังซวนรีบแก้ตัวอย่างรวดเร็ว “ไม่ใช่เจ้าค่ะ บ่าวคนนี้แพ้นายน้อยจริง ๆ เจ้าค่ะ”
เหยาซื่อยิ้มและพูดว่า “เจ้ารู้ดีที่สุดว่าจะดูแลเขาได้อย่างไร”จากนั้นนางมองที่เฟิงหยูเองและพูดว่า “ข้ามีอะไรจะถามเจ้า ข้ากำลังวางแผนจะไปพระราชวังเหวินซวนในวันพรุ่งนี้เจ้ามีเวลาว่างพอที่จะไปด้วยหรือไม่ ? ”
ได้ยินว่านางต้องการไปที่พระราชวังเหวินซวน เฟิงหยูเองต้องการไปด้วยเช่นกัน นอกจากนั้นนางกับซวนเทียนเก้อยังสนิทกันแล้วก็เข้ากันได้ดี และองค์หญิงเหวินซวนเป็นบุตรสาวของราชครูฟู่หรง จากมุมมองนั้นนางควรเป็นคนที่จะไปเที่ยว โชคไม่ดีที่นางมีนัดแล้ว “ข้าสัญญากับองค์ชายจากซงซุยว่าจะพาเขาไปเยี่ยมองค์ชายเก้า ข้าคงไม่ไปกับท่านแม่ไม่ได้เจ้าค่ะ”
เหยาซื่อส่งเสียง “โอ้” ออกมาอย่างรวดเร็วแล้วพูดว่า“เรื่องของเจ้าเป็นเรื่องงานและมีความสำคัญที่สุด ห้ามยกเลิก พรุ่งนี้ข้าจะพาจื่อหรูนำไปด้วย เจ้าก็จัดการเรื่องของเจ้าเถิด”
เฟิงหยูเองไตร่ตรองเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ท่านแม่รอก่อนนะ” หลังจากพูดอย่างนี้นางเข้าไปในห้องเก็บยาทันทีหลังจากจัดเรียงสิ่งของต่าง ๆ ในมิติของนาง นางก็ดึงถุงเจลทำความร
