เต้ออกภารกิจลับเป็นสิ่งที่แม้แต่เขาก็ไม่รู้ ในฐานะเสนาบดีของราชสำนัก นี่ไม่ใช่สิ่งที่ดี
เขาเดาสองสามข้อ แต่การจู่โจมของบุชงไม่เคยหายไปจากเฟิงหยูเอง ทั้งสองยังคงจ้องมองซึ่งกันและกัน คนหนึ่งดุร้ายยิ่งกว่าอีกคนหนึ่ง แต่ก็ไม่เต็มใจยอม
ในที่สุดบุชงพูดขึ้นมา “ข้ารู้ว่าเจ้าจะไม่ตายอย่างง่ายดายเช่นนั้น แต่แม้ว่าเจ้าจะไม่ตาย ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าเจ้าไม่เหมือนเฟิงหยูเองคนเดิมอีกต่อไป ? เฟิงหยูเองในความทรงจำของข้าจะไม่ผลักดันตระกูลบุของข้าไปที่ขอบเหว”
ความเย็นชาในดวงตาของเฟิงหยูเองนั้นคมชัดยิ่งขึ้น “และเจ้าก็ไม่ได้เป็นบุชงคนเดิมอีกต่อไป ในความทรงจำของข้าบุชงจะไม่ใช้งานศพของข้าเป็นเรื่องโกหกเพื่อไปที่ชายแดนดูเหมือนว่าท่านแม่ทัพจะได้รับผลตอบแทนจากการเดินทางครั้งนี้มากทีเดียว”
เปียนหนานเป็นดินแดนทางตอนใต้ของราชวงศ์ต้าชุนที่ไร้ผู้คนเพราะความร้อน ไม่มีพืชเติบโตที่นั่นตลอดทั้งปีและสามารถทอดไข่ได้บนโขดหิน ไม่ว่าจะเป็นราชวงศ์ต้าชุนหรืออาณาจักรกูซูในภาคใต้ทั้งคู่ก็เต็มใจละทิ้งสถานที่นั้น ไม่มีใครต้องการที่จะขยายไปยังพื้นที่นั้น หลายปีผ่านมาคนกลุ่มเล็ก ๆ เลือกที่จะใช้สถานที่นั้นเป็นฐาน พวกเขาได้ทำสิ่งต่าง ๆ ที่เป็นอันตรายต่อทั้งสองอาณาจักร
บุชงใช้ภารกิจลับนี้และมุ่งหน้าไปที่เปียนหนาน บางทีเรื่องนี้เป็นสิ่งที่เขาร้องขอจากฮ่องเต้ ถ้าเขาบอกว่าเขาทำเพื่อประโยชน์ของอาณาจักรอย่างแท้จริง เฟิงหยูเองก็จะถูกประหาร
