ะไรได้ ข้าสงสัยว่าพรุ่งนี้ข้าจะไปเยี่ยมคฤหาสน์เฟิงได้หรือไม่ ? ”
เฟิงจินหยวนไม่ได้ประทับใจกับหลี่คุน ครั้งแรกเป็นเพราะแร่เหล็กที่ราชวงศ์ต้าชุนหวังที่จะได้รับเป็นเวลา 100 ปีประการที่สองเขาเสียหน้าเพราะเฟิงหยูเอง แต่ต้นเหตุของมันเกิดจากหลี่คุนบอกว่าเขาจะมอบเต่าหยกให้นางเพื่อนำสันติสุขมาสู่บ้าน ความคิดของเฟิงจินหยวนยังคงมีความมั่งคั่งอยู่ เมื่อได้ยินว่าคังอี้ และรุ่ยเจียอาศัยอยู่ในคฤหาสน์เฟิง หลี่คุนกล่าวทันทีว่าเขาจะให้บางสิ่งที่เป็นพรเพื่อนำสันติสุขมาสู่บ้าน สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร พูดเรื่องนี้เพื่ออะไร ?
เขาระงับความโกรธของเขาแล้วมองไปที่คังอี้ แม้ว่านางจะยังคงแสดงออกอย่างสง่างาม แต่เขาสามารถเห็นร่องรอยของความเศร้าปรากฏบนใบหน้าที่ไม่แสดงออก
เฟิงจินหยวนรู้สึกสงสารคังอี้และเขาก็อดไม่ได้ที่จะโกรธหลี่คุนมากยิ่งขึ้น ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “วันนี้คฤหาสน์ไม่ว่าง กระหม่อมกลัวว่ากระหม่อมจะไม่สามารถทำหน้าที่เป็นเจ้าภาพที่ดีได้พะยะค่ะ หากคนที่มาจากซงซุยเสนอส่งบรรณาการในปีหน้ายังคงเป็นองค์ชาย เสนาบดีผู้นี้จะเชิญพระองค์ให้มาเยือนในคฤหาสน์ของเรา”
ไม่ไว้หน้าเขา เฟิงจินหยวนปฏิเสธหลี่คุน เฟิงหยูเองหัวเราะในใจ ก่อนหน้านี้นางเคยได้ยินว่าเสนาบดีมีความสามารถแม้แต่จะถือท้องเรือได้ แม้กระนั้นไม่ต้องพูดถึงเรือ บิดาของนางก็ไม่สามารถแม้แต่จะยกท้องเรือ 2
เมื่อเห็นว่าสีหน้าของหลี่คุนดูน่าเกลียดน
