ักษาโรค แม้พวกเขาจะเอาทองคำมาซื้อก็ไม่ได้พะยะค่ะ”
“อะไรนะ?” รุ่ยเจียโกรธมาก “ข้าไม่เคยเห็นใครที่ไม่ขายของเมื่อถูกซื้อด้วยเงิน”
วังหลินเห็นว่านางโกรธแล้ว เขาจึงไม่พูดอีกต่อไป เฟิงหยูเองกล่าว “องค์หญิงบอกว่าองค์หญิงอยากมาเยี่ยมชมร้านห้องโถงสมุนไพร ดังนั้นองค์หญิงควรใส่ใจกับกฎของร้านห้องโถงสมุนไพรของหม่อมฉันด้วยเพค่ะ เจ้าของร้านกำลังบอกองค์หญิงถึงเรื่องกฎ ดังนั้นองค์หญิงควรให้ความสนใจถ้าองค์หญิงต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงพวกเขา องค์หญิงทำแบบนี้ไม่ถูกต้องเพคะ” ถ้าเจ้าไม่มีอะไรทำก็อย่ามาก่อกวนร้านของข้า
คังอี้ย่อมเข้าใจเฟิงหยูเองเป็นธรรมดา ในขณะที่นางเอื้อมมือออกและดึงรุ่ยเจียกลับมา “เราเป็นแขก ดังนั้นเราต้องเคารพกฎของร้าน หยุดได้แล้ว”
รุ่ยเจียจ้องมองที่เฟิงหยูเองด้วยความไม่พอใจ แล้วนั่งลงข้าง ๆ คังอี้
เฟิงจินหยวนก็อายเหมือนกัน เขารู้เกี่ยวกับกฎของร้านห้องโถงสมุนไพรมานานแล้ว อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยคิดเลยว่าเฟิงหยูเองจะไม่ไว้หน้าพวกเขาเลย นางไม่ยอมขายยาแม้แต่เม็ดเดียว เขาต้องการออกหน้าแทนรุ่ยเจียและให้ร้านห้องโถงสมุนไพรขายยาให้นางสักสองสามเม็ด น่าเสียดายที่เมื่อเห็นปฏิกริยาของบุตรสาว เขาไม่กล้าพูดอะไรเพิ่มเติม เขาทำได้แค่ก้มจิบชาโดยหวังว่าคังอี้จะพูดสักสองสามคำเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ
แต่ก่อนที่คังอี้จะพูดออกมา นางเห็นรุ่ยเจียที่หงุดหงิดอยู่แล้วลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปที่ทางเข้า ยืนอยู่ตรงนั้นนางจ้องต
