นพี่” เมื่อเห็นว่าเฟิงหยูเองเฝ้าดูเขาและไม่พูด เฟิงจื่อหรูรู้สึกกังวลเล็กน้อย “ท่านพี่ฟังสิ่งที่ข้าพูดไปหรือไม่ ? ”
นางยิ้มและพูดว่า “ข้ากำลังฟังอยู่ เป็นเพราะข้ากำลังฟังอย่างตั้งใจ ดังนั้นข้าต้องวิเคราะห์ด้วย ! ”
จากนั้นเฟิงจื่อหรูรู้สึกพึงพอใจพยักหน้าและพูดว่า “เช่นนั้นบอกข้าที การวิเคราะห์ของเฟิงจื่อหรูถูกต้องหรือไม่ ? ”เฟิงหยูเองพยักหน้า “ถูกต้อง ฮ่องเต้นึกถึงพระเชษฐภคินีของพระองค์เมื่อเห็นองค์หญิงใหญ่อีกคนในสถานการณ์ที่คล้ายกันโดยธรรมชาติแล้วจะอ่อนโยนต่อนาง อย่างไรก็ตามในฐานะผู้ปกครองก็ไม่ใช่เรื่องดีที่จะใจอ่อน แต่พระองค์ไม่ควรสูญเสียความสามารถในการใช้เหตุผลขั้นพื้นฐานที่สุดเพราะเหตุนี้ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม จื่อหรู ลองเดาดูสิหากองค์หญิงใหญ่นั้นมีเจตนาเป็นอย่างอื่น ฮ่องเต้ของเราจะเห็นด้วยหรือไม่ ? ”
เฟิงจื่อหรูกลอกตา “ท่านพี่หยุดทำตัวเป็นว่าไม่เข้าใจเจตนาของผู้อื่น นางไม่ได้เพิ่งจินตนาการเรื่องท่านพ่อและต้องการแต่งงาน เมื่อจื่อหรูกลับมา ข้าเห็นบ่าวรับใช้จากเฉียนโจวขนย้ายสิ่งของเข้าไปในคฤหาสน์เฟิง”
เฟิงหยูเองพยักหน้า เจ้ารู้เรื่องนี้อย่างกระจ่างชัด…
“ข้าเดาว่าไม่ได้” เฟิงจื่อหรูพูดอย่างจริงจัง “ทุกคนไม่ได้พูดว่าครอบครัวของฮ่องเต้ไม่มีความรัก ท่านพ่อเป็นเสนาบดีอยู่แล้ว หากองค์หญิงต่างแคว้นที่มีอำนาจเข้ามาในครอบครัว… หากเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น บ้านของเราก็จะสงบสุขน้อยลง จะไม่มีการต่
