ผลที่ลูกได้รับบาดเจ็บก่อนหน้านี้ ข้าร้องไห้เพราะความเจ็บปวดและไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลเฉิน” นางคิดอีกเล็กน้อยและตัดสินใจที่หาวิธีการหลบหนีของนาง “ลูกรู้ความลับของท่านลุงสาม เมื่องานเลี้ยงครอบครัวสิ้นสุดลงข้าจะไปที่ทางการด้วยตัวเองและรายงานต่อเจ้าเมือง …ข้าจะแสดงจุดยืนต่อตระกูลเฟิง”
เฟิงจินหยวนพยักหน้ารับฟังซ้ำ ๆ แม้แต่ฮูหยินผู้เฒ่าก็ไม่สามารถห้ามตัวเองไม่ให้ยกย่องนาง “ดีแล้ว ถือว่าสมเหตุสมผลแล้ว”
เมื่อเห็นว่าเฟิงเฉินหยูไม่ร้องไห้อีกต่อไป เฟิงจินหยวนจึงเร่งให้ทุกคนทานอาหารต่อไป ด้วยเหตุการณ์สองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่มีใครนอกจากเฟิงหยูเองที่ทานโดยไม่สนใจ ใครในโลกจะทานอาหารลง
ฮูหยินผู้เฒ่าอาย “อาหารเย็นหมดแล้ว ให้พ่อครัวปรุงอาหารมาใหม่ ! ”
เฟิงจินหยวนพยักหน้า และในขณะที่เขากำลังจะบอกบ่าวรับใช้ คังอี้หยุดเขา “ไม่เป็นไร เฉียนโจวหนาวกว่าราชวงศ์ต้าชุนมาก หลังจากนำอาหารออกมา อาหารก็เย็นหมดแล้ว เราทานได้ไม่กี่คำ เราคุ้นเคยกับมันแล้ว ไม่จำเป็นต้องรบกวนบ่าวรับใช้อีกต่อไป ก่อนอื่นมันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับทุกคน ประการที่สองมันจะเสียเวลามากเกินไปที่จะอุ่นอาหารขึ้นมา คฤหาสน์เฟิงมีขนาดใหญ่และครอบครัวก็เช่นกัน แม้ว่าท่านจะไม่สนใจเรื่องอาหารนี้ แต่ความขยันเป็นสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างช้า ๆ มิฉะนั้นไม่ว่ารากฐานของครอบครัวจะแข็งแกร่งเพียงใดก็ตาม วันหนึ่งหากความมั่งคั่งหมดไปจะทำอย่างไร”
ยิ่งฮูหยินผู้เฒ่าได้
