ะปฏิบัติตาม “ขอรับ” จากนั้นเขาก็ออกไป
เฟิงจินหยวนพูดกับคังอี้ “คงเป็นพวกข้าราชการที่มาอวยพรปีใหม่ ปล่อยให้พวกเขารอสักครู่ ทานข้าวกันเถิดพะยะค่ะ”
เมื่อเจ้าบ้านพูดสิ่งนี้คังอี้ก็ไม่ปฏิเสธ นางเริ่มพูดคุยกับฮูหยินผู้เฒ่าอีกครั้ง
แต่ก่อนที่นางจะทานอะไรมากหรือพูดอะไร เฮ่อจงก็กลับมา
เฟิงจินหยวนพูดด้วยความโกรธ เขาพูดว่า “อะไรกันแน่”
เฮ่อจงคุกเข่าต่อหน้าเขา “ท่านใต้เท้ายกโทษให้ข้าด้วยขอรับแขกที่มาไม่สามารถรอได้อีกต่อไป และรีบให้บ่าวรับใช้นี้มารายงานท่านใต้เท้า”
“เรื่องเร่งด่วนนี้หรือ ? ” เฟิงหยูเองยกคิ้วขึ้นแล้วถามว่า “ถ้าอย่างนั้นบอกเรามาว่าใครมา ท่านพ่อจะได้ดูว่าควรจะออกไปพบพวกเขาหรือไม่”
เฮ่อจงมองที่เฟิงหยูเองอย่างซาบซึ้งแล้วกล่าวว่า “ท่านใต้เท้าคนที่มาคือเจ้าเมืองที่ได้รับการแต่งตั้งคนใหม่ซูจิงหยวน, ใต้เท้าซูขอรับ ! ”
