งจะไม่กิน
เฟิงจินหยวนมองนางจดจ่อกับการกิน เดิมทีเขาต้องการให้นางเข้ามามีส่วนร่วม แต่เขาก็ยอมแพ้หลังจากคิดเล็กน้อยแต่เดิมเขาและเฟิงหยูเองพูดกันไม่ค่อยมาก ตอนนี้มีแขกผู้มีเกียรติมาแล้ว เขาไม่ต้องการที่จะกวนน้ำให้ขุ่น ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเพิกเฉยและปล่อยให้นางกินต่อไป
รุ่ยเจียใกล้ชิดกับเฟิงจินหยวนมากเพราะนางเรียกเขาว่าลุงเฟิงอย่างอบอุ่น เมื่อได้ยินแบบนั้นมันทำให้ดวงตาของเฟิงจินหยวนเปล่งประกายด้วยรอยยิ้ม เฟิงหยูเองได้ยินรุ่ยเจียพูดว่า “ฮ่องเต้มอบรางวัลผ้าไหมตำหนักจันทราให้ข้า 2 พับฤดูร้อนใกล้จะมาถึงรุ่ยเจียเลือกผ้าพับไว้ตัดเสื้อให้ลุงเฟิง“
นางพูดแล้วก็หัวเราะ ขณะที่ใบหน้าของเฟิงเฉินหยูและเฟิงเซียงหรูดูน่าเกลียด
ตัดเสื้อให้เฟิงจินหยวน ? เรื่องแบบนี้ทำโดยฮูหยินผู้เฒ่าบุตรสาว หรือฮูหยินใหญ่ หรืออนุ ไม่ว่าจะมาจากมุมมองใดมันไม่ควรมาจากองค์หญิงต่างแคว้น
จินเฉินเห็นท่าทางมีความสุขของเฟิงจินหยวนและน้ำตาของนางก็เริ่มไหลออกมา นางเข้าใจเป็นอย่างดีว่าวันที่นางได้รับความโปรดปรานสิ้นสุดลงแล้ว นางมองไปที่เฟิงหยูเองและหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเฟิงหยูเองจะมองนางในเวลานี้ น่าเสียดายที่เฟิงหยูเองสนใจแต่การกินอย่างเดียว ดังนั้นนางจึงไม่ได้สนใจอย่างอื่น นางรู้สึกสิ้นหวังเล็กน้อย เมื่อนางมองคังอี้อีกครั้ง นางมองด้วยความเกลียดชัง
ในเวลานี้ใครจะรู้ว่าฮูหยินผู้เฒ่าและคังอี้กำลังพูดถึงอะไรในขณะที่พวกเขาเริ่มหัวเราะท
