”
รุ่ยเจียสั่นด้วยความกลัวและคังอี้ก็รู้ว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติ นางรีบดุรุ่ยเจียอย่างรวดเร็ว “ลูกที่รัก ข้าบอกเจ้าไปกี่ครั้งแล้วว่าเจ้าไม่ได้อยู่ในเฉียนโจว เจ้าจะคิดว่าทุกคนตามใจเจ้าเหมือนเสด็จลุงไม่ได้”
เฟิงจินหยวนสามารถได้ยินความไม่พอใจในน้ำเสียงของคังอี้แต่เขาไม่มีเวลาที่จะกังวลเกี่ยวกับความสุขของนางเพียงแค่พูดว่า “ศิษย์พี่ของบุตรชายคนนี้ไม่มีใครอื่นนอกจากฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ข้าหวังว่าองค์หญิงทั้งสองจะให้อภัยเสนาบดีคนนี้เพราะเป็นการยากที่จะบอกองค์หญิงทั้งสอง”
“เจ้าพูดว่าอะไรนะ ? ” เสียงของคังอี้เปลี่ยนไปเพราะนางอดไม่ได้ที่จะมองไปที่เฟิงจื่อหรู ศิษย์พี่ของเด็กคนนี้เป็นฮ่องเต้ผู้ปกครองของราชวงศ์ต้าชุน ? ทำไมนางถึงไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เมื่อนางถามเกี่ยวกับตระกูลเฟิง คังอี้ก็รู้ทันทีว่ามีปัญหาในข้อมูลที่นางได้รับ ด้วยความประหลาดใจของนาง ทันใดนั้นนางก็ลุกขึ้นยืน “เสนาบดีเฟิง ข้าไม่รู้เรื่องนี้เลย รุ่ยเจียก็ยิ่งไม่รู้เรื่องนี้ ! ”
รุ่ยเจียก็งุนงงเช่นกัน นางไม่เคยคิดว่าเด็กเหลือขอนี้มีภูมิหลังแบบนี้ นอกจากนี้สิ่งที่นางพูดก็นับว่าเป็นการดูถูกฮ่องเต้ราชวงศ์ต้าชุนหรือไม่ ? ก่อนที่จะมาเสด็จลุงของนางบอกว่านางไม่สามารถทำให้ฮ่องเต้ของราชวงศ์ต้าชุนขุ่นเคืองได้
“ข้าไม่สามารถตำหนิได้พะยะค่ะ” เฟิงจินหยวนเห็นว่าคังอี้และรุ่ยเจียนั้นรู้สึกผิด ดังนั้นเขาจึงยิ้ม และพูดว่า “บุตรชายที่ต่ำต้อยคนนี้มีข้อ
