นพูดกับบ่าวรับใช้ “พรุ่งนี้เอาตราประทับของเสนาบดีเฟิง และเชิญหลิวปิง หมอหลวงหลิวมาดูอาการบาดเจ็บของคุณหนูใหญ่”
น้ำตาไหลออกมาจากดวงตาของเฟิงเฉินหยูทันที เฟิงจินหยวนจะเชิญแพทย์มารักษาอาการบาดเจ็บของนาง นั่นหมายความว่านางจะไม่ถูกส่งไปที่อารามแม่ชีอย่างแน่นอนตอนแรกนางคิดว่านางอยู่สุดปลายเชือกแล้ว อย่างไรก็ตามนางไม่คิดว่าในพริบตานางจะเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์นางอดไม่ได้ที่จะมองคังอี้อย่างแปลกประหลาด นางรู้สึกสับสนเมื่อได้ยินนางเรียกตัวเองว่าข้าผู้นี้
เฟิงจินหยวนแนะนำตัวนางอย่างรวดเร็ว “นี่คือ องค์หญิงใหญ่ของเฉียนโจว องค์หญิงคังอี้ ข้าง ๆ พระองค์คือองค์หญิงรุ่ยเจียเป็นพระธิดาขององค์หญิงใหญ่”
เฟิงเฉินหยูตกใจเล็กน้อย นางเคยได้ยินว่าราชทูตจากเฉียนโจวมาถึงราชวงศ์ต้าชุนแล้ว แต่นางไม่คิดว่าจะเป็นองค์หญิง2 พระองค์นี้ แต่ทำไมองค์หญิงทั้งสองพระองค์จึงมาที่คฤหาสน์เฟิง ?
นางลุกขึ้นและคุกเข่าอย่างรวดเร็ว “เฉินหยูคารวะองค์หญิงทั้งสองพระองค์เพคะ และขออภัยที่เฉินหยูหยาบคายอย่างมากในตอนแรก หม่อมฉันหวังว่าองค์หญิงจะไม่ถือโทษ”หลังจากนั้นพวกเขาก็พูดแทนนาง และมอบผ้าไหมตำหนักจันทราให้นาง การทักทายครั้งนี้จริงใจมาก
คังอี้กล่าวอย่างรวดเร็ว “คุณหนูใหญ่ เจ้าไม่จำเป็นต้องมากพิธี ข้ามาคฤหาสน์ในวันนี้ในฐานะแขก ดังนั้นอย่ามาพูดถึงพิธีรีตองในตอนนี้”
ทัศนคติของคังอี้นั้นดี แต่รุ่ยเจียผู้ซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ นางรู้สึกว่