นไร้เหตุผลจริง ๆ แต่มันก็สายเกินไปที่จะไล่นางออกไป นางไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากจะย้อนกลับไป และพูดว่า “เมื่อเจ้ามาแล้วก็อยู่ต่อ อีกสักครู่เราจะรับประทานอาหาร จัดที่นั่งให้คุณหนูใหญ่เร็ว จะร้องไห้และโกรธในขณะที่ฉลองปีใหม่ได้อย่างไร”
เมื่อได้ยินว่านางสามารถอยู่ต่อได้ เฉินหยูหยุดกังวลกับองค์หญิงใหญ่ในทันที ด้วยความช่วยเหลือจากบ่าวรับใช้นางลุกขึ้นยืนอย่างไม่มั่นคง และแม้แต่เซียงเอ๋อที่มากับนางก็ยืนขึ้นทั้งสองเดินไปที่เก้าอี้ ตัวสั่นด้วยความกลัวขณะที่พวกเขามองเฟิงจินหยวนเป็นครั้งคราวว่าเฟิงจินหยวนโกรธหรือไม่
คังอี้กลับไปที่ที่นั่งของตัวเองหลังจากเฉินหยูนั่งลง จากนั้นนางสังเกตเฉินหยูอย่างใกล้ชิดซักพักหนึ่ง และอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ “เจ้างดงามล่มเมือง ! คุณหนูใหญ่ เจ้ามีไฝที่ขากรรไกรล่างซ้ายตั้งแต่แรกเกิดเลยหรือ ?”เฉินหยูไม่คิดจริง ๆ ว่าองค์หญิงจะถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ นางไม่ตอบแต่สัมผัสมัน จากนั้นนางก็พยักหน้า “ใช่เพคะ มีตั้งแต่เกิดเพคะ”
เมื่อได้ยินอย่างนี้ ตาคังอี้ก็เบิกกว้างทันทีเมื่อนางมองเฟิงเฉินหยูด้วยความประหลาดใจมากยิ่งขึ้น
TN: การเฉลิมฉลองปีใหม่ของจีนมักขยายจากวันก่อนวันปีใหม่ไปเป็นวันที่ 15 ของปีใหม่
