“บัดซบ ! ” เฟิงจินหยวนฉีกจดหมายด้วยความโกรธเคืองเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ซวนเทียนเย่ทำให้เขาโกรธมาก !
“นายท่าน” ผู้คุ้มกันลับย่อมเข้าใจเป็นอย่างดีว่าเฟิงจินหยวนหมายถึงอะไร อย่างไรก็ตามเขาต้องเตือนเฟิงจินหยวนว่า“นายท่านคิดก่อนที่จะลงมือทำ เราต้องไม่หยุดชะงักเพราะคุณหนูรองนะขอรับ”
เฟิงจินหยวนสูดหายใจเข้าลึก ๆ ราวกับว่ามีเสียงเล็ก ๆ สองเสียงดังอยู่ในหัวของเขาที่กำลังต่อสู้คนหนึ่งชื่นชอบซวนเทียนเย่และอีกคนชอบเฟิงหยูเอง คนหนึ่งคือบุตรสาวของเขาเองและอีกคนเป็นองค์ชายที่เขาเลือกที่จะสนับสนุนหลังจากเป็นกลางมาหลายปี เฟิงจินหยวนไม่สามารถตัดสินใจได้และเริ่มที่จะคิดทบทวนอีกรอบ
แต่ผู้คุ้มกันลับทำให้เขานึกถึงในเวลานี้ “ตามสถานการณ์ปัจจุบันองค์ชายเก้าไม่มีความหวังที่จะขึ้นครองบัลลังค์ดังนั้นคุณหนูรองจึงช่วยองค์ชายใหญ่ แต่ถ้าความสัมพันธ์นั้นหายไป ใครจะรับประกันได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับองค์ชายใหญ่หลังจากที่เขาพลาดตำแหน่ง“
“เจ้ากำลังบอกให้ข้ายืนหยัดอยู่เคียงข้างองค์ชายสามต่อไปหรือ ? ”
ผู้คุ้มกันลับคุกเข่าลงอย่างรวดเร็ว “บ่าวรับใช้นี้เป็นเพียงผู้คุ้มกันลับและรับผิดชอบในการปกป้องชีวิตของนายท่าน แต่เนื่องจากนายต้องการให้บ่าวรับใช้คนนี้คอยรับ-ส่งจดหมายกับองค์ชายสาม บ่าวรับใช้คนนี้พูดมากเกินไปขอรับ”
เฟิงจินหยวนพยักหน้า “ลุกขึ้น ข้าไม่มีเจตนาที่จะตำหนิเจ้า”เขากล่าวสิ่งนี้จึงหยิบจดหมายที่เขาฉีกขึ้นมา “เรื่องนี้ข้
