หยินผู้เฒ่าว่านางเพิ่งมาเพื่อคารวะ ฮูหยินผู้เฒ่าก็รู้สึกสบายใจทันที
“อาเองเป็นคนที่ฉลาดที่สุด นี่คือสิ่งที่ข้ารู้” ฮูหยินผู้เฒ่ายิ้มและหยุดกิน นางดึงมือของเฟิงหยูเองเข้ามาและเริ่มกล่าวทันทีว่า “คราวนี้ไม่เพียงแต่เจ้าจะทำให้ตระกูลเฟิงได้หน้าเท่านั้น ใครจะรู้ว่าฮ่องเต้ก็ทรงได้หน้าด้วยเช่นกัน ! ในความเป็นจริงเจ้าเป็นหลานสาวที่สำคัญที่สุดในหัวใจของข้าเสมอแต่พี่น้องของเจ้าไม่มีเหตุผล บางครั้งเพื่อที่จะทำให้พวกเขาสงบลง มันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เจ้าจะต้องทนทุกข์ทรมาน อาเองอย่าไปใส่ใจเลย”
เฟิงหยูเองยิ้มแล้วพูดว่า “ท่านย่ากำลังพูดอะไรเจ้าคะ อาเองเป็นบุตรสาวของฮูหยินใหญ่ตระกูลเฟิง ข้าจะโต้เถียงกับบรรดาพี่น้องซึ่งเป็นบุตรของอนุได้อย่างไร แต่มีหลายสิ่งเกิดขึ้นก่อนสิ้นปี ดังนั้นข้าจึงไม่มีเวลาได้กังวลเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นที่บ้าน ข้าหวังว่าท่านย่าจะอภัยให้ข้าสำหรับเรื่องนั้นเจ้าค่ะ”
ฮูหยินผู้เฒ่าฟังคำพูดที่สมเหตุสมผลของนาง และนางอดไม่ได้ที่จะยิ้มกว้าง
เฟิงหยูเองหันกลับและรับของจากหวงซวน “นี่คือสิ่งที่หลานสาวเตรียมไว้สำหรับท่านย่าก่อนปีใหม่ แต่ไม่มีโอกาสได้ให้เสียที เดิมข้าต้องการให้มันหลังจากงานเลี้ยงในพระราชวังในวันแรกของปีใหม่ แต่ใครจะรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นข้าจึงนำมามอบให้ท่านย่าในวันนี้ หวังว่าท่านย่าจะยกโทษให้อาเองเจ้าค่ะ”
นางพูดแบบนี้ในขณะที่เปิดห่อ มันคือเสื้อคลุมที่ทำจากผ้าไหม ทำ
