เฟิงเฉินหยูไม่รู้ว่าเป็นเพราะอาการบาดเจ็บหรือไม่ แต่เมื่อนางเห็นทหารองครักษ์ล้อมรอบคฤหาสน์สิ่งแรกที่นางคิดคือ“ไม่มีอะไรเกิดกับท่านพ่อใช่หรือไม่ ? ”
ยิ่งนางคิดเช่นนี้หัวใจของนางเต็มไปด้วยความกลัว นางไม่สามารถหยุดตัวเองได้ นางพยายามลงจากรถม้า แต่นางไม่รู้ว่านางต้องการวิ่งหนีหรือคลานเข้าไปในคฤหาสน์เพื่อบอกเฟิงจินหยวนให้วิ่งหนี ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดนางก็ทำได้แค่คลานทันใดนั้นนางก็ล้มลงกับพื้น
เฟิงเฉินหยูร้องไห้ทำให้คนขับรถม้าตกใจ ซึ่งไม่มีเวลามาแยกแยะความแตกต่างระหว่างนายกับบ่าวรับใช้ และไปช่วยนาง แต่ก่อนที่เขาจะไปถึงเฟิงเฉินหยู อีกคนก็ตกจากรถม้าบ่าวรับใช้ตกลงมาทับเฟิงเฉินหยูโดยตรง ซึ่งทำให้เฟิงเฉินหยูเจ็บและมันเกือบจะฆ่านาง
คนขับรถคุกเข่าต่อหน้าทั้งสอง และคำนับกับคนที่อยู่ด้านล่าง “เซียงเอ๋อ ถ้าเจ้าไม่ลุกขึ้น เจ้าจำทับคุณหนูใหญ่! ”เซียงเอ๋อร้องไห้เสียงดังยิ่งกว่าเฟิงเฉินหยู นางรู้ว่านางตกลงมาทับคุณหนูใหญ่ แต่นางไม่สามารถขยับได้ ! เมื่อเห็นคุณหนูใหญ่ตกจากรถม้านางก็พยายามคลานออกมาเช่นกันใครจะรู้ว่านางจะลื่นล้ม และล้มทับคุณหนูใหญ่ ! นางจะจบลงด้วยการฆ่าคุณหนูใหญ่หรือไม่?
เมื่อคิดเช่นนี้นางก็พยายามรวบรวมพลัง นางกัดฟันและทนความเจ็บปวด นางกลิ้งตัวออกจากร่างของเฟิงเฉินหยู
อย่างไรก็ตามเฟิงเฉินหยูไม่มีเวลาโต้เถียงกับนาง ด้วยน้ำหนักที่ออกจากร่างกายของนาง นางคลานไปข้างหน้าอย่างหมดหวัง คลานไปหาหัวหน้า
