ดี?
ส่วนไหนที่มันดี!
ถ้าซวนเทียนหยานไม่ใช่องค์ชาย เฟิงจินหยวนก็อยากจะตบหน้าเขาจริง ๆ “องค์ชาย เป็นไปได้หรือไม่ที่พระองค์ไม่เข้าใจ!ยิ่งพระองค์ทำสิ่งนี้มากเท่าไหร่ ฮ่องเต้ก็จะทรงพิโรธยิ่งขึ้น !พระองค์ต้องการให้ตระกูลเฟิงของกระหม่อมล่มสลายหรือพะยะค่ะ?”
“นี่…” ซวนเทียนหยานนิ่งงัน
เฟิงจินหยวนยังคงพูดต่อไป “องค์ชายลีเป็นองค์ชาย แต่ตระกูลเฟิงของกระหม่อมก็ไม่ได้เป็นตระกูลคนธรรมดา หากพระองค์รู้สึกเห็นใจเสนาบดีคนนี้ อย่าโทษว่าเสนาบดีคนนี้เป็นคนใจร้าย ! องค์ชายลีควรคิดอย่างรอบคอบ ตอนนี้พระองค์สามารถบังคับตระกูลเฟิงได้หรือไม่พะยะค่ะ ! ”
เฟิงจินหยวนไม่สุภาพอีกต่อไป ประการแรกซวนเทียนหยานคนนี้ไม่สามารถได้รับผลประโยชน์มากมายจากฮ่องเต้ องค์ชายที่ไร้อำนาจและมีคนไม่ชอบ ทำไมขุนนางขั้นหนึ่งอย่างเสนาบดีเช่นเขาจะไม่สังเกตเห็น ประการที่สองสิ่งที่ทำให้เฟิงจินหยวนยืนหยัดอย่างภาคภูมิใจจริง ๆ คือบุตรสาวคนที่สองของเขามีความรู้เกี่ยวกับวิธีการหลอมเหล็ก นั่นคือสมบัติที่ราชวงศ์ต้าชุนต้องปกป้อง ลืมเรื่ององค์ชาย แม้แต่ฮ่องเต้ก็ต้องปฏิบัติต่อเฟิงหยูเองอย่างดี ในฐานะบิดาของนาง เขาจะไม่เพลิดเพลินกับความโดดเด่นเช่นนี้ได้อย่างไร
แต่หลังจากที่เขาพูดแบบนี้ เขาก็มองไปที่เฟิงหยูเองซึ่งไม่รู้ตัว เมื่อเห็นว่านางไม่ได้มีความตั้งใจที่จะโต้เถียง เขาก็สงบลงแล้วเสริมว่า “องค์ชายโปรดกลับเข้าพระราชวังก่อนพะยะค่ะ พรุ่งนี้เสนาบดีผู้นี
