ที่ลานจัตุรัสด้านนอกห้องโถง มันยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่ามีคนมาเกลี่ยหิมะไว้บาง ๆ บนลานตั้งแต่เมื่อใด ในช่วงเวลานี้มีเด็กผู้หญิงกำลังร่ายรำเท้าเปล่าท่ามกลางหิมะ
ชุดสีแดงของเด็กผู้หญิงสวมใส่นั้นบางมาก และพวกมันก็บางกว่าผ้าที่สวมใส่ในฤดูร้อน นอกจากนี้เท้ายังเปล่าเปลือย ทำให้จิตใจของคนที่ดูผ่อนคลาย
แต่ความรู้สึกผ่อนคลายก็คือรู้สึกผ่อนคลาย มันค่อนข้างสวยงามจริง ๆ หิมะสีขาวและชุดสีแดงทำให้ดูเหมือนว่าฤดูหนาวในลานกลายเป็นวิญญาณ ทุกการเคลื่อนไหวของนางทำให้จิตใจของผู้คนหวั่นไหว
คังอี้ไม่ได้กลับไปที่ที่นั่งของนาง นางดึงเก้าอี้มานั่งใกล้ ๆ เฟิงหยูเอง เมื่อเห็นคนที่กำลังร่ายรำอยู่ข้างนอก นางรู้สึกประหลาดใจอย่างแท้จริง
เฟิงหยูเองก็ประหลาดใจ นางดึงเฟิงเซียงหรูเข้ามาใกล้และกระซิบว่า “เฟินไดใช้ความพยายามอย่างมากในการเรียนการร่ายรำนี้ ! ” แม้ว่ารูปร่างของนางยังดีไม่เท่าเมื่อเทียบกับนางรำ เพียงแค่สามารถใส่เสื้อผ้าแบบนี้ในวันที่อากาศเย็นและตัวไม่สั่นนั้นก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนปรบมือ แต่ความกล้าที่จะร่ายรำแบบนี้ในพระราชวังของฮ่องเต้ต่อหน้าฮ่องเต้เฟินไดนั้นเป็นผู้รนหาที่ตายอันดับแรก ๆ
เฟิงเซียงหรูบอกนางว่า “ก่อนที่พี่รองจะกลับไปที่คฤหาสน์นางก็เริ่มเรียนรู้แล้ว นอกจากนี้เมื่อนางเรียนรู้ คนนอกไม่ได้รับอนุญาตให้ดู นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้เห็นการร่ายรำของนาง”
ถึงแม้ว่าเด็กผู้หญิงในชุดสีแดงจะเปิดเผยแค่เพีย
