ใจ และฮ่องเต้ชอบมันเป็นอย่างมากเขาให้การยอมรับเฟิงจินหยวนมากขึ้นสำหรับผลงานของเขาทางภาคเหนือในปีนี้
เมื่อเทียบกับซงซุยแล้ว เฉียนโจวเข้าเฝ้าอย่างเจียมตัวมากไม่มีการคุยโวโอ้อวดแต่อย่างไร นอกเหนือจากการอนุญาตให้คนเห็นผ้าไหมตำหนักจันทราแล้วก็ไม่มีความตื่นเต้นอีกต่อไปองค์หญิงใหญ่ของเฉียนโจวทำภารกิจสำเร็จ ดูการร่ายรำ
เพราะคนเหล่านี้เป็นตัวแทนจากต่างอาณาจักร ทั้งสองนั่งถัดจากองค์ชายซงซุย หลี่คุนและคังอี้ต่างก็มีโอภาปราศรัยกันซักพัก แต่รุ่ยเจียไม่สงบ เมื่อมองไปที่หลี่คุน นางเปิดเผยรอยยิ้มที่ไม่มีเจตนาดี หลี่คุนรู้สึกขนลุกเมื่อเห็น จากนั้นเขาก็ได้ยินนางพูดว่า “ตอนนี้เราได้ยินเรื่องที่ซงซุยขายหน้าแล้วทรัพย์สมบัติของพระองค์ถูกนำมาเป็นเครื่องบรรณาการ แต่มันก็แตกหัก นั่นเป็นเรื่องน่าขายหน้าเสียจริง”
ในตอนแรกหลี่คุนไม่ใช่คนที่จะโต้แย้ง ในสายตาของเขาเรื่องนี้ได้ข้อสรุปแล้ว ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดราชวงศ์ต้าชุนจะเป็นผู้ที่ต้องเสี่ยงภัย เขาดีใจมากเกินไปที่จะเกิดขึ้น แต่เขาเป็นคนใจกว้าง ตอนนี้องค์หญิงรุ่ยเจียกำลังกวนน้ำให้ขุ่น สีหน้าของหลี่คุนเริ่มมืดครึ้มขณะที่เขาระงับความโกรธไว้ในใจ ก่อนที่เขาจะพูดอะไร เขาได้ยินองค์หญิงคังยี่พูดดุรุ่ยเจีย “หุบปาก !เสด็จลุงของเจ้าจะคอยดูแลเจ้าที่เฉียนโจว แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะตามใจเจ้าถึงระดับนี้ ! ที่นี่คือราชวงศ์ต้าชุน ทำตัวให้สุภาพและกล่าวขออภัยองค์ชายจากซงซุย”