“ไม่จำเป็นต้องอิจฉาคนอื่นเพราะมีคนมากมายที่อิจฉาเจ้า ถ้าเป็นไปได้ข้าหวังจะเป็นเหมือนเจ้าและใช้ชีวิตอย่างสงบสุข และมีความสุขในคฤหาสน์ขนาดใหญ่”
เฟิงเซียงหรูยิ้มอย่างขมขื่น “ถ้าหากมีชีวิตที่สงบสุขและร่าเริงจริง ๆ ข้าคงไม่ต้องอิจฉาท่านพี่”นางพูดไม่ออก ถูกต้อง หากเป็นไปได้อย่างแท้จริงนางเลือกที่จะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและร่าเริง นางไม่อยากอยู่ท่ามกลางมรสุม
เมื่อเฟิงหยูเองกลับมา บรรดาฮูหยินและคุณหนูต่างพากันรุมล้อมรอบนางอย่างรวดเร็ว เนื่องจากพวกเขาได้ชื่นชมพลังมหัศจรรย์ของนางซ้ำ ๆ คุณหนูบางคนถึงขั้นผลักเฟิงเซียงหรูออกไปให้พ้นทางและเริ่มแนะนำตัวเอง ทุกคนต้องการพัฒนาความสัมพันธ์กับเฟิงหยูเอง เมื่อฮ่องเต้ได้ทำให้ทุกคนประจักษ์ว่าเขากำลังปกป้ององค์ชายเก้าอีกครั้ง แต่มันคือเฟิงหยูเองที่สามารถทำลายอาวุธแร่เหล็กที่จะต้องเผชิญกับราชวงศ์ต้าชุน และนางก็ตกลงที่จะช่วยราชวงศ์ต้าชุนในการผลิตอาวุธที่ทำจากเหล็กซึ่งเป็นเรื่องยิ่งใหญ่ที่สุดที่นางทำได้นั่นก็ไม่ได้พูดถึงเลยว่านางยังคงมีองค์ชายเก้าและเสนาบดีเป็นภูเขาที่ต้องพึ่งพา แม้ว่านางจะไม่ได้มีพวกเขาในราชวงศ์ต้าชุน ใครกล้าที่จะลงมือกับนางในตอนนี้ ?
เฟิงหยูเองรู้ว่าการถูกล้อมรอบเป็นผลลัพธ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้และนางก็ไม่ปฏิเสธ นางยิ้ม นางพูดคุยกับพวกเขาและเป็นกันเอง ไม่ได้วางท่าเป็นองค์หญิงแห่งมณฑล ดังนั้นบรรดาฮูหยินและคุณหนูที่เคยด่านางจึงค่อย ๆ เปลี่ยนความค