อบคุยโวโอ้อวด เจ้ายังจำลูกธนูสามดอกที่นางยิงในงานเลี้ยงกลางฤดูใบไม้ร่วงได้หรือไม่ ? ”
เมื่อสิ่งนี้ถูกหยิบยกขึ้นมา ทุกคนจะนึกถึงงานเลี้ยงกลางฤดูใบไม้ร่วงทันทีเมื่อเฟิงหยูเองยิงลูกธนูสามดอกและทำให้ทุกคนตกใจ ในตอนเริ่มต้นนางยังคงพูดต่อไปเพื่อย้ายเป้าธนูไปข้างหลัง และทุกคนรู้สึกว่านางพูดจาโอ้อวดเกินความสามารถของนาง แต่พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าเมื่อลูกธนูทั้งสามถูกยิง นางจะไม่เพียงแต่ชนะได้ปิ่นหงส์เพลิงเท่านั้นนางยังได้รับธนูโฮยี่ด้วย
“มาดูกันว่าองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันจะสามารถเคลื่อนย้ายสวรรค์ได้หรือไม่! สหายเฒ่าซัน เจ้าต้องการเดิมพันหรือไม่?”
ข้าราชสำนักได้เริ่มทำการเดิมพันว่ากริชของเฟิงหยูเองหรืออาวุธเหล็กของซงซุยจะชนะหรือไม่ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง วันนี้เป็นการเฉลิมฉลองปีใหม่ แม้ว่าฮ่องเต้จะเห็นสิ่งนี้เขาก็แค่หัวเราะ แม้ว่าเขาจะหัวเราะ แต่เขาก็สนใจอาวุธที่เฟิงหยูเองนำกลับมา
เฟิงหยูเองคำนับเขาแล้วยกกริชแล้วกล่าวว่า “นี่เป็นอาวุธที่อาจารย์ที่มอบให้อาเองเพื่อป้องกันตัวเอง ซงซุยได้ตั้งชื่อสำหรับอาวุธเหล็กของพวกเขา อาวุธในมือของอาเองก็มีชื่อด้วยเช่นกัน”
“อ๋อ” ฮ่องเต้มองนาง “ชื่ออะไร”
เฟิงหยูเองยกมุมปากเบาๆ แล้วพูดเสียงดัง “เหล็กกล้า ! ”
เหล็กกล้า ?
ทุกคนสับสน พวกเขาไม่เคยได้ยินเรื่องนี้เลย เหล็กกล้าคืออะไร? ดีกว่าแร่เหล็กหรือไม่
เฟิงหยูเองหันหลังกลับและพูดกับหลี่คุน “องค์ชายแห่งซงซุยถ้าข้าบอกว่าวิธ
