เมื่อได้ยินนางพูดว่าฮ่องเต้ต้องการเห็นมัน ก็เท่ากับประกาศการตัดสินใจของจักรพรรดิสำหรับเฟิงจินหยวน
เฟิงจินหยวนหรี่ตาและมองไปที่เฟิงหยูเองหวังที่จะได้พบกับความจริงจากสายตาของนาง น่าเสียดายที่เขาไม่ประสบความสำเร็จ
“การแบ่งฝ่ายของราชสำนักมีมานานแล้ว เจ้าเชื่อหรือว่าเจ้าสามารถเปลี่ยนฝ่ายด้วยลูกเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ ? ” เขาด่าเฟิงหยูเองอย่างโกรธเคือง “เจ้าประเมินราชสำนักต่ำไป”
เฟิงหยูเองหัวเราะ “ในเมื่อไม่มีผลต่อฝ่ายต่าง ๆ ในราชสำนักทำไมท่านพ่อต้องโกรธที่จะพูดกับอาเองเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้? ท่านสามารถนั่งพักผ่อนได้ในขณะที่รอให้ฝ่ายต่าง ๆ กลับสู่สภาวะปกติ”
“เจ้า” ใจความสำคัญของสิ่งที่เฟิงจินหยวนพูดถูกตีกลับ เขาพูดไม่ออกเขาเป็นกลางมาหลายปีแล้ว เมื่อในที่สุดเขาก็ตัดสินใจเข้าร่วมกับองค์ชายสาม พวกเขาคาดหวังว่าจะมีคู่ต่อสู้จำนวนมากทั้งแบบเปิดเผยและแบบลับ ๆ แต่ไม่ว่าพวกเขาจะวางแผนกันมากเพียงใด พวกเขาไม่ได้วางแผนสำหรับเฟิงหยูเอง เฟิงจินหยวนหันกลับมามองซวนเทียนเย่ และเขาก็มองกลับมาเช่นกัน ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความโกรธเหมือนมังกรที่พร้อมพ่นไฟออกมาได้ทุกเวลาหรือทุกสถานที่ ตราบใดที่พวกเขาเปิดปากพวกเขาก็สามารถเผาเขาให้เป็นเถ้า
ทันใดนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนและเดินจากไป
เฟิงหยูเองชูผลไม้ในมือของนางให้ซวนเทียนเย่และทำท่าอวยพร จากนั้นก็ม้วนริมฝีปากของนางด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย จากนั้นนางหยิบผลไม้ขึ้นหนึ่งชิ้นแล้วส่
