เฟิงหยูเองออกจากห้องโถงจื่อเหว่ย จากนั้นก็ออกจากตำหนักศศิเหมันต์กับหวงซวน เมื่อพวกเขากำลังจะไปถึงประตูก็มีชายคนหนึ่งมาหยุดอยู่ด้านหน้าของพวกเธา เขาสวมชุดเสื้อคลุมสีขาวซึ่งดูประณีต และสง่างาม
นางยิ้มแล้วก็วิ่งไป “พี่เจ็ด”
คนที่มาคือองค์ชายเจ็ด, ซวนเทียนฮั่ว ใครจะรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ในขณะที่เขามองไม่เห็นเฟิงหยูเอง หลังจากที่นางเรียกเขา เขาก็หันกลับมาและหยุดเดิน เมื่อเห็นนาง เขาก็เอ่ยว่า “อาเอง”
เฟิงหยูเองเห็นความกังวลบนใบหน้าของเขาทันที และนางก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า “ พี่เจ็ด เกิดอะไรขึ้น ? ”
ซวนเทียนฮั่วอ้าปากเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่เขาไม่สามารถพูดได้ เขาได้แต่โบกมือและพูดว่า “ไม่มีอะไรเลยข้ามาพบเสด็จแม่ แล้วข้าจะไปงานเลี้ยงที่ห้องโถงเฟยกุยเจ้าไปก่อน” หลังจากที่เขาพูดจบ เขาไม่ได้รอให้เฟิงหยูเองถามอะไรก่อนที่จะเดินเข้าไปในตำหนักสิ่งนี้ทำให้แม้แต่หวงซวนก็ต้องใจหาย อารมณ์ขององค์ชายเจ็ดที่อบอุ่นอยู่เสมอ แต่ในวันนี้เกิดอะไรขึ้น !
เฟิงหยูเองไม่ได้พูดอะไรเลยเพราะนางออกจากตำหนักศศิเหมันต์ไปด้วยใบหน้าหดหู่ นางรู้ว่าซวนเทียนฮั่วรีบรุดมาเพราะบางอย่างแน่นอน และมันก็เป็นสิ่งที่จัดการได้ยากมากหรืออย่างน้อยก็ทำให้เขารู้สึกลำบากใจ แต่นางไม่เข้าใจว่าสิ่งใดที่ทำให้ซวนเทียนฮั่วรู้สึกเป็นทุกข์
ทั้งสองเดินไปตามทางห้องโถงเฟยกุย ระหว่างทางพวกเขาจะพบกับบรรดาฮูหยินและคุณหนูซึ่งมามอบของกำนัลให้แต่ละ
