นางโดยไม่คิดมาก และนางก็ไม่สนใจว่าเขาจะเข้าใจสิ่งที่นางพูดหรือไม่
สำหรับซวนเทียนหมิง เขาคุ้นเคยกับคำพูดแปลก ๆ ของนางและเขาคุ้นเคยกับการกระทำประหลาดของนาง ๆ มากกว่าเดิม ดังนั้นเขาจึงบีบจมูกเล็ก ๆ ของนางเบา ๆ แล้วพูดว่า“สำหรับเจ้า ในปีใหม่ข้าส่งคนไปเตรียมดอกไม้ไฟเหล่านี้เมื่อสองเดือนที่แล้ว สวยหรือไม่ แม้แต่ในพระราชวังก็ยังยากที่จะเห็นดอกไม้ไฟที่สวยงามเช่นนี้”
เฟิงหยูเองพยักหน้าอย่างจริงจังและตั้งใจดู
ตามจริงแล้วนางเห็นว่าระดับฝีมือการจุดดอกไม้ไฟในยุคนี้นั้นแย่กว่าฝีมือการจุดดอกไม้ไฟจากชีวิตก่อนหน้า แต่ความหมายแตกต่างกันมาก ซวนเทียนหมิงมีพรสวรรค์เหล่านี้และพวกมันก็เป็นของนาง สิ่งที่เป็นของนางนั้นดีที่สุดนี่เป็นเกณฑ์ของเฟิงหยูเอง
ทันใดนั้นนางก็นึกถึงบางสิ่งบางอย่างได้ จากนั้นนางก็กระโดดขึ้นอย่างมีความสุข “ซวนเทียนหมิง ข้าเตรียมของขวัญปีใหม่ให้เจ้าด้วย” ในขณะที่พูดสิ่งนี้นางดึงถุงเล็ก ๆออกมาแล้วมอบมัน “เจ้ามักจะพูดว่า ข้าเก่งแต่การต่อสู้และการฆ่า แต่ดูสิ ข้ายังมีความสามารถในการเย็บผ้า ข้าทำมันเอง”เฟิงหยูเองเคยใช้ด้ายเย็บของมาก่อน แต่สิ่งที่นางเย็บเป็นเนื้อมนุษย์ นี่เป็นครั้งแรกที่นางเย็บถุงผ้า แต่อย่างที่นางพูดก่อนหน้านี้ ถ้านางสามารถเย็บเนื้อมนุษย์ได้ นางก็สามารถเย็บผ้าได้ดี แต่ไม่ได้หมายความว่านางจะปักผ้าได้ดี เป็ดแมนดารินคู่หนึ่งกลายเป็นนกชนิดอื่นโดยปราศจากความช่วยเหลือจากบ่าวรับใช้
