ห็นว่าสีหน้าของเฉินหยูเจ็บปวด นางอดไม่ได้ที่จะปลอบใจ “คุณหนูอย่าคิดมากจะเป็นอันตรายต่อร่างกายของคุณหนู คุณหนูต้องไม่คิดมากเกินไป ตอนนี้เราต้องรักษาแผลบนหน้าผากของคุณหนูให้ดีที่สุดก่อนเจ้าค่ะ”
เฉินหยูไม่ได้มีความรู้สึกใกล้ชิดกับเซียงเอ๋อมากนัก แม้ว่าเซียงเอ๋อจะทำเพื่อนางมาก แต่เซียงเอ๋อก็ไม่เหมือนยี่หลินที่อยู่กับนางมาหลายปี และนางก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตระกูลเฉินเหมือนยี่หลิน ถ้านางต้องการสอบถามเกี่ยวกับตระกูลเฉินในตอนนี้มันจะยากยิ่งกว่าการปีนป่ายขึ้นสวรรค์เฉินชิงเป็นบุตรชายคนเดียวของท่านลุงใหญ่ ตอนนี้เขาถูกขังอยู่ในคุก โอกาสในการสอบจอหงอนในฤดูใบไม้ผลิก็หายไปสิ่งที่พวกเขาไม่รู้ตอนนี้คือพวกเขาสามารถรักษาชีวิตเขาไว้ได้หรือไม่
“บอกข้าสิ เฟิงหยูเองสมควรตายหรือไม่ ? ” เฉินหยูยังต้องการใครซักคนที่จะพูดคุยด้วย นางไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไป การแกล้งเป็นคนใจดีและมีคุณธรรมต่อหน้าคนอื่นนั้นยากพอแล้ว ถ้านางต้องแสร้งทำต่อไปเมื่ออยู่ห่างจากคนอื่นมันคงจะดีกว่าถ้านางตายไป
โชคดีที่เซียงเอ๋อเข้าใจตัวตนที่แท้จริงของเฟิงเฉินหยูอยู่แล้วดังนั้นนางจึงไม่พบว่ามันแปลกเพราะนางเห็นด้วยกับเฟินเฉินหยู “สมควรเจ้าค่ะ”
คำพูดเหล่านี้ดังขึ้นตรงกับใจของเฟิงเฉินหยู “เจ้าพูดถูก นางขวางทางข้า ดังนั้นข้าจะต้องฆ่านางก่อนที่ข้าจะสามารถดำเนินการตามแผนของข้า มันไม่ใช่แค่นาง นอกจากนี้ยังมีฮันชิ ลูกในท้องของนางต้องไม่ไ
