ห่างกันเล็กน้อยและอยู่ในวัยที่พวกเขายังสามารถเล่นด้วยกันได้ ข้าจะไม่เข้าไปยุ่งเฝ้าดูด้านนอก ข้าจะเข้าไปดูวังซวน”
วังซวนตื่นขึ้นหลังจากที่นางเข้าไปในห้อง และความเจ็บปวดทั่วร่างกายของนางดูเหมือนจะเลวร้ายยิ่งกว่าเมื่อก่อน นั่นเป็นเพียงวิธีที่ผู้คนเป็น เมื่ออยู่ในภาวะวิกฤต สิ่งต่าง ๆ ไม่รู้สึกแย่นัก แต่เมื่อวิกฤติผ่านไปความรู้สึกเหนื่อยล้าและความเจ็บปวดก็จะเพิ่มขึ้น และพวกมันก็ไม่สามารถหยุดยั้งได้เฟิงหยูเองยังระมัดระวังกับอาการบาดเจ็บภายนอกของนางแม้ว่าวังซวนจะบอกกับนางว่านางเป็นผู้ฝึกฝนวิทยายุทธและไม่สนใจรอยแผลเป็นจากดาบ แต่นางก็ยังเป็นผู้หญิง เฟิงหยูเองยังอยากให้นางสวยขึ้นอีกหน่อย
โชคดีที่มียาดี ๆ จำนวนมากในร้านขายยา ยาที่นางจัดให้ทหารนั้นดีที่สุดเป็นธรรมดา และบางครั้งนางก็จะแอบนำออกมาใช้ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานางพยายามสร้างคลังสินค้าที่ค่อนข้างใหญ่ นางเอายาออกมาและวางไว้ในห้องเก็บยา วังซวนล้างหน้าของนางด้วยความช่วยเหลือจากบ่าวรับใช้ จากนั้นก็เริ่มคุยกับเฟิงหยูเอง
ทั้งสองออกมาก่อนช่วงเย็น หวงซวนกังวลจากการรอคอยเมื่อเห็นพวกเขาออกมาในที่สุดนางก็พูดว่า “คฤหาสน์เฟิงส่งคนมาสองสามครั้ง เชิญคุณหนูและนายน้อยให้ไปทานข้าวเย็นด้วยเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองพยักหน้าและสั่งวังซวนว่า “อยู่ที่นี่กับท่านแม่ ข้าจะกลับมาจากคฤหาสน์เฟิงหลังเที่ยงคืน อย่าปล่อยให้ท่านแม่รู้สึกเหงา”วังซวนพูดอย่างรวดเร็ว “คุณหนูไม่ต้
