ย ๆ ลดลง นางสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อปรับอารมณ์ของนาง ในที่สุดนางก็หันไปพูดกับฮูหยินผู้เฒ่า “เป็นหลานสาวที่ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ เนื่องจากบ่าวรับใช้ผู้นั้นตายไปแล้ว นางได้ชดใช้กรรมในการฆ่าเป่ยเอ๋อ เรื่องนี้…มาลองพิจารณาแก้ไขกันเถอะ!”
ฮูหยินผู้เฒ่าพยักหน้าขณะที่นางพึงพอใจกับการเจรจาต่อรองของเฟิงเฟินไดในเรื่องนี้ เมื่อไม่นานมานี้นางเห็นแววตาของเฟิงจินหยวนเปลี่ยนไป แม้ว่านางจะไม่ทราบว่าทำไมในฐานะมารดาของเขา นางก็ต้องดำรงตำแหน่งเช่นเดียวกับเฟิงจินหยวน “เป็นเรื่องดีที่เจ้าสามารถเข้าใจได้” นางปลื้มเฟิงเฟินได“ตอนนี้เจ้าไม่มีบ่าวรับใช้ที่เชื่อถือได้ ข้าจะช่วยเจ้าหาอีก เจ้าสามารถพาพวกเขากลับไปเพื่อให้พวกเขาเรียนรู้ ไม่นานนักก่อนที่เจ้าจะวางใจพวกเขาได้”
“เจ้าค่ะ เฟิงเฟินไดจะเชื่อฟังท่านย่าเจ้าค่ะ” ถึงแม้ว่าหัวใจของนางจะกรีดร้อง แต่นางก็ยังคงสงบนิ่ง เฟิงเฟินไดรู้สึกว่าความอดทนของนางถึงระดับใหม่ทั้งหมด
ในที่สุดเมื่อสรุปเรื่องนี้ศพทั้งสองถูกบ่าวรับใช้นำออกไปอย่างรวดเร็ว ฮูหยินผู้เฒ่าคิดเล็กน้อยแล้วพูดว่า “สองคนเสียชีวิตในเรือนนี้ โชคไม่ดี เฟิงเฉินหยูจะย้ายไปที่เรือนชางซินเนื่องจากเป็นปีใหม่ เรือนเพิ่งทำความสะอาดไป เจ้าจะต้องย้ายสิ่งของของเจ้า”
เฟิงเฉินหยูรีบโค้งคำนับและขอบคุณฮูหยินผู้เฒ่า
เฟิงจินหยวนเหลือบมองมาที่นาง แต่พูดว่า “หลังจากที่เจ้าย้ายไปแล้ว เพื่อให้แน่ใจว่าเจ้าทำใจได้สงบ ไม่จำเป็นต้องออก
