ีเจ้าค่ะ”
เฟิงจินหยวนสูญเสียสิ่งที่เขาได้ยินมา แต่เขาก็ไม่ท้อถอยในขณะที่เขาถามต่อไปว่า “ข้าได้ยินว่าเจ้าไปที่ค่ายทหาร และช่วยองค์ชายเก้าฝึกทหาร”
“เจ้าค่ะ” นางพยักหน้า “เนื่องจากฮ่องเต้มอบธนูโฮยี่ให้ข้าข้าจึงต้องใช้มันเพื่อหาประสบการณ์”
เฟิงจินหยวนรู้สึกว่าเขาไม่ได้รับคำตอบที่น่าประทับใจใด ๆดังนั้นเขาจึงเริ่มขุ่นเคืองใจ สายตาของเขาเผยให้เห็นความดุร้ายบางอย่าง ขณะที่เขาพูดอย่างมีนัยสำคัญยิ่งกว่า “พี่ใหญ่และน้องสี่ของเจ้าต่างก็ได้รับความสนใจจากองค์ชาย เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ข้าต้องขอบคุณเจ้าจริง ๆ ”นางมองบิดาด้วยความงุนงง “ทำไมต้องขอบคุณข้า เป็นคนที่รู้วิธีที่จะไขว่คว้าหาโอกาส นอกจากนี้การหมั้นหมายของน้องสี่ต้องขอบคุณพี่ใหญ่ ท่านพ่อพ่อควรขอบคุณพี่ใหญ่เจ้าค่ะ”
เฟิงจินหยวนกำหมัดของเขาอย่างโกรธเคือง “บอกข้าเถิดเหตุใดองค์ชายใหญ่ถึงมอบของกำนัลให้พี่ใหญ่ของเจ้า ? ”
นางกระพริบตา “ลูกสาวจะจำสิ่งนี้ไว้ ครั้งต่อไปที่ข้าเห็นองค์ชายใหญ่ ข้าจะสอบถามในนามของท่านพ่อ” หลังจากที่นางพูดจบนางก็เริ่มยิ้ม ไม่รอให้เฟิงจินหยวนถามคำถามต่อไปนางเริ่มตั้งคำถามของตัวเอง “ท่านพ่อ ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีหรือไม่เจ้าคะ ? ภาคเหนืออยู่ใกล้กับเฉียนโจวมาก ท่านพ่อมีความสุขหรือไม่เจ้าคะ ? ”
เฟิงจินหยวนขมวดคิ้วของเขาให้แน่นยิ่งขึ้น เขาแทบจะไม่เข้าใจความหมายของบุตรสาวคนนี้ คำถามธรรมดา ๆ แบบนี้จะไม่เป็นเรื่องปกติอีกต่อไปถ้าถูกถามโ
