้และฮองเฮา ข้าไม่ค่อยสบาย ดังนั้นปีนี้ข้าจะไม่ไป สำหรับเจ้า… เฟิงจินหยวน เจ้าจะพาใครไปด้วย ? ”
เฟิงจินหยวนโบกมือ “ไปทุกคน ! ”
เฟิงเฉินหยูเป็นคนแรกที่คัดค้าน “ท่านพ่อ ข้าได้รับบาดเจ็บข้าไปไม่ได้”
“เจ้าจะไม่ไปได้อย่างไร” เฟิงจินหยวนโกรธ “ถ้าองค์ชายฉีถามถึงเจ้า ข้าจะบอกพระองค์อย่างไร ? ”
เฟิงเฉินหยูตกตะลึงและรู้ทันทีว่าเฟิงจินหยวนไม่พอใจเพราะเรื่องนี้กับองค์ชายใหญ่ ดังนั้นนางจึงแสดงจุดยืนของนางชัดเจนในทันที “ท่านพ่อ องค์ชายใหญ่พยายามทำดีกับข้าข้าไม่รู้ว่าทำไมพระองค์ถึงทำเช่นนี้ แต่ข้าสาบานว่าข้าได้รับของกำนัลจากพระองค์เท่านั้น แต่ไม่เคยพบพระองค์เป็นการส่วนตัวเจ้าค่ะ ! ”
เฟิงหยูเองก็แทรกเข้ามา “เป็นเรื่องดีที่พี่ใหญ่ไม่ใช่คนโง่มิฉะนั้นถ้าเรื่องแบบนี้เป็นที่รู้กัน ชื่อเสียงของพี่สาวก็จะถูกทำลาย”
“โดยปกติข้าไม่ต้องการน้องรองเตือนข้า” เฟิงเฉินหยูไม่สามารถต้านทานและโต้แย้งนาง
เฟิงหยูเองไม่ได้พูดอะไรอีกเลยเพราะนางยังคงกินอาหารที่นางชอบ
ในอีกด้านหนึ่งเฟิงเฟินไดเป็นกังวลเล็กน้อย และก้มศีรษะลงนางยังซ่อนตัวอยู่หลังฮันชิ เฟิงเฉินหยูไม่ได้พบกับองค์ชายใหญ่ แต่นางได้พบกับองค์ชายห้าหลายครั้ง หากเฟิงจินหยวนรู้มันจะไม่ดี
แต่เฟิงจินหยวนไม่ได้มีความตั้งใจในการตรวจสอบเรื่องนี้ เขาพูดในใจว่า “ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมาไม่มีความขัดแย้งระหว่างคฤหาสน์ของเรากับพระราชวัง แต่ในท้ายที่สุดมันเป็นเรื่องของผู้หญิง เจ้า
