มเศร้าสลด “ท่านพ่อ ลูกสาวได้รับการปฏิบัติอย่างโหดเหี้ยมในชีวิต ลูกสาวได้รับการปฏิบัติอย่างโหดร้ายจากชีวิตจริง ๆ !”
นางเป็นบุตรสาวของเขาอย่างแท้จริง แม้ว่าเฟิงจินหยวนจะหงุดหงิดกับการที่นางสนิทสนมกับองค์ชายใหญ่ แต่ก็ยังรู้สึกหงุดหงิดกับภาพลักษณ์ในปัจจุบันของนาง
เฟิงหยูเองเริ่มอธิบายจากด้านข้าง “เมื่อวานพี่ใหญ่ไปรับจื่อหรูกับข้า แต่จื่อหรูถูกซุ่มโจมตีโดยนักฆ่าตลอดทาง และรถม้าของเราก็ถูกจู่โจม ข้าตกลงมาจากรถม้า และพี่ใหญ่ก็ถูกเหยี่ยวจิกเนื้อที่หน้าผาก” นางสรุปอย่างเรียบง่าย และรัดกุมชัดเจนเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันก่อน
เฟิงจินหยวนสูดหายใจเข้าอย่างรวดเร็ว และมองไปที่เฟิงจื่อหรูรีบถามว่า “จื่อหรู เจ้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่ ? ”
เฟิงหยูเองพอใจกับเรื่องนี้มาก นางจึงพยักหน้า “โชคดีที่วังซวนอยู่ที่นั่นเพื่อพาเฟิงจื่อหรูกลับมา เฟิงจื่อหรูไม่เป็นอะไรแต่น่าเสียดาย… วังซวนถูกนักฆ่าจับตัวไป”
“วังซวน บ่าวรับใช้ส่วนตัวเจ้า ? ” เฟิงจินหยวนขมวดคิ้วเขารู้ถึงความสามารถของบ่าวรับใช้ส่วนตัวของเฟิงหยูเองที่ทั้งสองคนมี บางทีแม้แต่ผู้คุ้มกันลับของเขาเองก็ไม่สามารถเอาชนะพวกนางได้ แต่เขาไม่คิดว่าวังซวนจะถูกลักพาตัวไป“ช้าก่อน…” เขาจำบางสิ่งที่ถูกพูดว่า “เจ้าเพิ่งพูดว่า…เป็นนกเหยี่ยวเช่นนั้นหรือ ? ”
เฟิงหยูเองยิ้มอย่างชั่วร้ายและพยักหน้า “ใช่เจ้าค่ะ มันเป็นประเด็นสำคัญแน่นอน มันถูกเลี้ยงให้เชื่องโดยบางคน
