้พวกเราผ่านฤดูหนาวไปก่อนเถอะ!ข้างนอกหนาวมาก เด็ก ๆ จะแข็งตายนะเจ้าค่ะ!”
“ไม่ว่าพวกเขาจะมีชีวิตอยู่หรือไม่ เรื่องนั้นไม่เกี่ยวกับข้า” คิ้วของเจ้าหน้าที่ขมวดขณะที่เขาผลักซางซางลงไปที่พื้น “แม้ว่าเจ้าจะแข็งตาย ข้าก็ไม่สนใจ ! บ้านนี้ถูกขายไปแล้ว เจ้าเมืองบอกให้ข้าไล่พวกเจ้าทั้งหมดออกในวันนี้ เรือนหลังนี้จะถูกรื้อทิ้งเพื่อสร้างใหม่ แม่นางซางซางถ่วงเวลามา 10 วันแล้วหากพวกเจ้าไม่ย้ายออกวันนี้ อย่าหาว่าข้าใจร้าย ! ”
“เจ้ากำลังจะทำอะไร ? ” เทียนตงกรีดร้องเมื่อเห็นว่าเจ้าหน้าที่ดึงดาบออกไปแล้ว
“ข้ากำลังทำอะไร ? ฮึ่ม ! เจ้าเป็นเพียงเด็กกำพร้าที่ไม่มีทะเบียนครอบครัว แม้ว่าข้าจะฆ่าพวกเจ้าทุกคนก็ไม่มีใครมาตรวจสอบ ! คิดดู เจ้าจะยอมจากไปดี ๆ หรือจะตายอยู่ที่นี่พวกเจ้าเลือกเอา ! ”
เมื่อเอ่ยถึงความตายก็ทำให้เด็ก ๆ ในลานกลัว แม้แต่ซางซางและเทียนตงก็เริ่มสั่นด้วยความกลัว
หวงซวนไม่สามารถดูการกระทำนี้ได้อีกต่อไป ด้วยการสะบัดมือของนาง มีวัตถุถูกดึงออกมาจากแขนเสื้อของนางแล้วพุ่งไปที่หน้าผากของเจ้าหน้าที่
ทันใดนั้นคนที่โวยวายอยู่ก็หยุดนิ่ง และเลือดก็เริ่มไหลออกมาจากหน้าผากของเขา
“เจ้าเป็นใคร ? ” เขารู้สึกตกใจอย่างยิ่งเมื่อเขาจ้องไปที่หวงซวน จากนั้นเขาก็รู้ว่ามีคนแปลกหน้าอยู่ 3 คนในลาน ดังนั้นเขาจึงอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงตะโกนว่า “เจ้าเป็นใคร ? เจ้ากล้าทำร้ายข้างั้นหรือ ? ”
หวงซวนหัวเราะ “ทำร้ายเจ้า ? แม้ว่าข
