โปรดยกโทษให้บ่าวรับใช้คนนี้ด้วยเจ้าค่ะ”
เฟิงเฉินหยูถอนหายใจ ยี่หลินเป็นคนที่มีประโยชน์มากที่สุดที่อยู่เคียงข้างนาง เมื่อมาถึงการลงโทษบ่าวรับใช้ผู้นี้ นางก็ไม่เต็มใจจริง ๆ “ลืมมันไปเถอะ” นางเอื้อมมือออกไปและช่วยยี่หลินลุกขึ้น เมื่อจัดการกับบ่าวรับใช้มักจะให้ทั้งพระเดชและพระคุณ โดยเฉพาะกับคนที่อยู่ใกล้ที่สุดเพราะนางรู้ความลับที่สุด “ไปเอาเงินมาและไปกับเซียงเอ๋อเพื่อปิดปากคนที่เห็นศพ จำไว้ว่าเจ้าต้องทำให้แน่ใจว่าพวกเขาปิดปาก นอกจากนี้ให้คนที่ถมบ่อน้ำและให้เซียงเอ๋อด้วย ในอนาคตเราต้องพึ่งพานาง”
“บ่าวรับใช้คนนี้เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ” ยี่หลินคิดอย่างรวดเร็วจากกล่าวนั้นเพิ่ม “ข้าจะเผากระดาษเงินกระดาษทองที่บ่อน้ำหลังจากนั้นเพื่อไม่ให้วิญญาณเป่ยเอ๋ออยู่ที่นั้นเจ้าค่ะ”
“ทำตามที่เห็นสมควร” เฟิงเฉินหยูไม่ต้องการพูดอะไรเพิ่มเติม นางหันกลับมาที่วัด
ในเวลานี้ที่เรือนตงเซิง เฟิงหยูเองยังไม่ได้นอน นางกำลังฝึกศิลปะการต่อสู้ของนางอยู่ในสนาม
หนึ่งเดือนที่ค่ายทหารทำให้นางฟื้นความสามารถบางอย่างที่นางมีจากชีวิตก่อนหน้านี้ ทำให้นางสามารถพัฒนาสภาพร่างกายของนางได้ ไม่เพียงแต่ร่างกายของนางดีขึ้นเท่านั้นแม้แต่พลังภายในก็ยังดีขึ้น
หวงซวนอยู่ข้างนางและฝึกฝนกับนาง ทั้งสองจะพัฒนาทักษะของพวกเขาเป็นครั้งคราว และบางครั้งจะมีช่องว่างแต่มันก็เป็นห่วง
เมื่อพวกเขาหยุดลง ในที่สุดเฟิงหยูเองเตือนหวงซวน “เจ้าหาคนไปคอยดูสถานการณ
