เล็กน้อย “แต่ข้าไม่ต้องการรับจากตำหนักอีก เราควรทำอย่างไรดี”
หวงซวนไม่ทราบว่าต้องทำอะไรเช่นกัน ทั้งสองนั่งอยู่ในสนามพยายามหาทางออกของพวกเขา หลังจากครุ่นคิดอยู่นานหวงซวนก็คิดบางอย่างได้ “เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมาข้าเคยได้ยินคนพูดถึงเรื่องนี้ ในตลาดทาส บ่าวรับใช้บางคนก็ผ่านการฝึกอบรมพิเศษสามารถซื้อได้ในบางครั้ง ทาสที่มีฝีมือสามารถซื้อได้ มีบางคนที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นพิเศษเพื่อดูแล ผู้ชายเท่านั้นที่สามารถซื้อได้ มีบางคนที่มีความสามารถในการเป็นพิณ, หมากรุก, วาดภาพ และการเขียนตัวอักษร และยังมีบางคนที่ได้รับการสอนศิลปะการต่อสู้ตั้งแต่อายุยังน้อยค่าใช้จ่ายของทาสดังกล่าวสูงมากและพวกเขาจะไม่ขายให้กับปราชาชน ก่อนอื่นเราต้องทักทายพ่อค้าทาสก่อนจึงจะสามารถกำหนดเวลานัดหมายได้”
เฟิงหยูเองพยักหน้าอย่างไร้เหตุผล “ทำไมมันถึงเหมือนกับการซื้ออาหาร ? ”
“แต่นี่เป็นเหมือนกับการซื้ออาหาร” หวงซวนถอนหายใจ“คนที่ถูกส่งไปยังพ่อค้าทาสจะทำได้อย่างไร พ่อค้าทาสไม่แม้แต่จะมองว่าเป็นมนุษย์ เช่นเดียวกับฉิงหยูซึ่งก่อนหน้านี้นางเคยเป็นเด็กของตระกูลใหญ่ หลังจากพบกับความพินาศมันคืออะไร ความสามารถของนางในการจัดการเงินไม่ใช่สิ่งที่พ่อค้าทาสสังเกตเห็น ไม่อย่างนั้นใครจะรู้ว่านางจะขายได้เท่าไหร่”
เมื่อได้ยินการกล่าวถึงของฉิงหยู ในที่สุดเฟิงหยูเองก็เริ่มให้ความสนใจ “ถ้าเราสามารถหาคนแบบฉิงหยูได้อีกสองสามคน ทำสิ่งนี้ให้สำเร็จ เลือ
