หนิเจ้าที่ทำแจกันข้าแตก ถ้าน้องสาวไม่พอใจเพราะบาดแผล ข้าก็จะทำให้ใบหน้าของข้ามีบาดแผลเหมือนเจ้า ดีหรือไม่ ? ”
หลังจากเฟิงเฉินหยูกล่าวเช่นนั้น นางก็เดินไปหยิบถ้วนน้ำชาขึ้นมาแล้วปาลงบนพื้น
ฮูหยินผู้เฒ่าส่งเสียงด้วยความกลัว “ไม่ ! หยุดนาง ! ”
บ่าวรับใช้ทุกคนรีบห้ามเฟิงเฉินหยู และขอร้องนางอย่างขมขื่น “คุณหนูใหญ่อย่าได้ทำเช่นนั้นเจ้าค่ะ!”
เฟิงเฉินหยูร้องไห้ด้วยความโศกเศร้า “ไม่เป็นไรถ้าข้าได้รับบาดเจ็บ ตราบใดที่น้องสี่มีความสุข อย่าห้ามข้า ! ”
เฟิงเฟินไดกัดเล็บของนางอย่างดุเดือด !
เฟิงเฉินหยูแสดงเก่งมาก นางเสแสร้งได้เก่งมาก ! เฟินเฟิงไดใช้สิ่งของมีค่าและเงินเพื่อปรนเปรอฮูหยินผู้เฒ่า และนางคิดว่านางจะได้รับความโปรดปรานบ้าง แม้กระนั้นนางไม่คิดว่าเมื่อมีอะไรเกิดขึ้นฮูหยินผู้เฒ่าจะยังคงไม่ชอบนาง
นางเต็มไปด้วยความโกรธ แต่นางก็รู้ว่าเรื่องนี้ต้องได้รับการจัดการอย่างดี นางจึงกระซิบกับอาจู “ส่งคนไปหาเป่ยเอ๋อค้นหานางที่เรือนของเฟิงเฉินหยู”
อาจูปฏิบัติตามและกลับไปที่ข้างฮันชิเพื่อขอความช่วยเหลือโชคดีที่ตั้งแต่ฮันชิตั้งครรภ์มีบ่าวรับใช้มากมายอยู่เคียงข้างนาง ในเวลานี้นางจะสามารถใช้ประโยชน์จากพวกเขาได้
เมื่อเห็นว่าเฟิงเฟินไดไม่ก่อให้เกิดปัญหาอีกต่อไป เฟิงเฉินหยูก็ค่อย ๆ หยุดร้องให้ แต่นางก็ยังเช็ดน้ำตา
เฟิงเซียงหรูยืนอยู่ที่นั่นรู้สึกอึดอัดใจมาก นางมองที่เฟิงเฟินไดจากนั้นก็มองที่เฟิงเฉินหยู นางได้แ
