ด้ “ใช้แล้ว ตอนนี้สิ้นปีแล้วเจ้าค่ะเจ้าหน้าที่กำลังยุ่งอยู่กับการส่งของกำนัลเข้าไปในพระราชวังและพวกฮูหยินและคุณหนูก็กำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมของกำนัล คุณหนูรีบไปดูสิ่งที่พวกเขาส่งมาให้เจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองถูกบ่าวรับใช้ทั้งสองคนลากไปที่ห้องโถง ที่นั่นพวกเขาเห็นบ่าวรับใช้ตัวใหญ่สี่คน และมีบ่าวรับใช้จำนวนมากถือของกำนัลอยู่ที่ทางเข้า
นางจำบ่าวรับใช้ทั้งสี่คนได้ พวกเขาคือบ่าวรับใช้ส่วนตัวของซวนเทียนเก้อ, เฟิงเทียนหยู, เหรินซีเฟิง และเป่ยฟู่หรง
เหยาซื่อมาถึงก่อนหน้าเฟิงหยูเองเพื่อต้อนรับพวกเขา และนางก็คุยกับพวกเขาอย่างมีความสุข เมื่อเห็นว่าเฟิงหยูเองมาถึง พวกเขารีบไปทักทายนางอย่างรวดเร็ว บ่าวรับใช้ส่วนตัวของซวนเทียนเก้อเป็นคนแรกที่พูด “เราไม่ได้เจอกันนานเลยเจ้าค่ะ องค์หญิงของเราเป็นห่วงคุณหนูมาก แต่เนื่องจากองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันอยู่ที่ค่ายทหาร มันคงไม่ดีที่จะไปและก่อให้เกิดความวุ่นวาย ดังนั้นเรารอให้คุณหนูกลับมาที่เมืองหลวงเจ้าค่ะ”
บ่าวรับใช้ส่วนตัวของเฟิงเทียนหยูก็กล่าวขึ้นมาว่า “แน่นอนคุณหนูใหญ่ของตระกูลเราก็พูดถึงคุณหนูเช่นกันเจ้าค่ะตอนนี้สิ้นปีแล้วเราได้เตรียมของกำนัลพิเศษสำหรับองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน เราหวังว่าองค์หญิงแห่งมณฑลจะชอบเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองยังรู้สึกละอายเล็กนอยเพราะนางลืมเรื่องการส่งของกำนัลสำหรับปีใหม่ เมื่อพวกเขานำของกำนัลมาให้นางนางก็ไม่ได้มีของกำนัลมอบกลับไป
“พี่น้องของข
