ต่เรื่องของการตั้งครรภ์ แม้ว่าคฤหาสน์เรียกหมอ นางก็พยายามอย่างดีที่สุดที่จะจัดให้คณะนักแสดงเป็นคนพาเข้ามา วันที่ปฏิสนธิได้รับการประกาศเป็นวันก่อนที่เฟิงจินหยวนจะออกจากคฤหาสน์โดยแพทย์คนนั้น หากเฟิงหยูเองมาตรวจสอบนาง เรื่องทั้งหมดจะไม่ถูกเปิดเผยหรือ ?
“อนุฮันนั่งลงเถอะ” เฟิงหยูเองไม่ได้พูดจาอ้อมค้อม “ข้าอยู่ที่ค่ายทหารในชานเมืองเป็นเวลากว่าหนึ่งเดือน ข้าไม่เคยคิดเลยว่าจะมีเรื่องน่ายินดีเกิดขึ้นที่คฤหาสน์ อาเองไม่มีของขวัญมากมายสำหรับอนุและมีเพียงความสามารถทางการแพทย์ของข้าเท่านั้นที่ควรค่าแก่การกล่าวขวัญ ดังนั้นข้าจะมาตรวจอนุฮัน เพื่อให้เจ้าวางใจมากขึ้นในระหว่างตั้งครรภ์”“ไม่ได้!” หัวใจของฮันชิสั่นไหว “คุณหนูรองคือองค์หญิงแห่งมณฑลผู้สูงศักดิ์ ข้าเป็นแค่อนุ ข้าจะยอมรับการตรวจโดยคุณหนูรองได้อย่างไร ! มันเป็นสิ่งที่ไม่สมควร ! ไม่เหมาะสม”
นางพูดแบบนี้ในขณะที่จิตใต้สำนึกถอย ทันใดนั้นมือที่โบกของนางก็ถูกจับอย่างมั่นคงโดยเฟิงหยูเอง “เจ้าจะต้องระมัดระวังมากขึ้น เจ้าไม่มีตาอยู่ด้านหลังศีรษะ เจ้าจะทำอย่างไรถ้าเจ้าล้มลง”
ฮันชิคิดกับตัวเอง ถ้าเจ้าไม่ทำให้ข้ากลัว ข้าจะไม่ล้มลง แต่ถึงแม้ว่านางจะคิดในใจเรื่องนี้ นางก็ไม่กล้าพูดออกมาดัง ๆนางได้แต่พูดว่า “ขอบคุณคุณหนูรองที่ห่วงใย”
แต่นางไม่ทราบว่าในเวลานี้เฟิงหยูเองใช้โอกาสนี้จับชีพจรที่ข้อมือของนาง นางก็ยังคงรู้สึกถึงชีพจรของฮันชิอย่างชัดเจน
บุตรของ
