ถึงกลับมา ?
เมื่อเห็นว่าบ่าวรับใช้ไม่ขยับ หวงซวนหมดความอดทนและเดินไปข้างหน้าด้วยความโกรธ คว้าคอของอาจูแล้วลากนางไปหาเฟิงหยูเองใบหน้าของอาจูซีดเซียวจากความกลัว ขณะที่นางพูดซ้ำ ๆว่า “อย่าฆ่าข้า ! อย่าฆ่าข้า ! ”
เฟิงหยูเองยิ้มแล้วพูดว่า “ใครบอกว่าเราจะฆ่าเจ้า ? บ่าวรับใช้ของคฤหาสน์เฟิงกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในการแต่งเรื่องและเริ่มแต่งเรื่องเกี่ยวกับคุณหนูของฮูหยินใหญ่หรือ ? ”
“ไม่ ไม่เจ้าค่ะ!” หวงซวนปล่อยนาง และอาจูรีบคุกเข่าลงทันที “คุณหนูรองโปรดเมตตา ! คุณหนูรองโปรดเมตตาข้าด้วยเจ้าค่ะ ! ”
เมื่อเฟิงหยูเองกลับมาที่คฤหาสน์ บ่าวรับใช้ทั้งชายและหญิงวิ่งไปมา ถือสิ่งของต่าง ๆ ทั้งหมดรวมตัวกันเพื่อคำนับนางนางมองสิ่งต่าง ๆ ในมือของบ่าวรับใช้ และรู้สึกงงยิ่งขึ้น“กำลังจะย้ายเรือนหรือ ? ” หลังจากถามแล้วนางก็มองที่อาจูอีกครั้ง กล่าวต่อ “เจ้าดูแลอนุฮันมาหลายปีแล้ว และนางก็ดูแลเจ้าอย่างดี ไม่เคยทุบตีเจ้า แม้ว่าเบี้ยหวัดของอนุฮันจะมีจำกัดและนางไม่มีร้านค้าสินเดิมจากครอบครัวมารดาของนางมาคอยสนับสนุน ทำให้นางไม่มีทางยอมให้บ่าวรับใช้ของนางแต่งกายเกินหน้าเกินตาบ่าวรับใช้ผู้อื่น เจ้ายังบอกว่าทรยศเจ้านายของเจ้าอีกเรอะ ! ”
อาจูตกตะลึง เฟิงหยูเองกล่าวหาว่านางทรยศเจ้านายของนางได้อย่างไร ? “บ่าวรับใช้ไม่ได้ทรยศเจ้านายเจ้าค่ะ!”
“เจ้ายังบอกว่าเจ้าไม่ได้ทำหรือ ? ข้าเคยได้ยินมาว่าเจ้าเป็นคนยโสโอหัง เจ้ายังบังอาจที่จ
