ขาจะยังห่างไกลจากมาตรฐานของนาง แต่คนเหล่านี้ที่นางเลือกมีความโดดเด่นมาก พวกเขาฉลาดมาก ดังนั้นพวกเขาจึงเรียนรู้อย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะเป็นธนูหรือวิธีการต่อสู้ พวกเขาเข้าใจถึงแนวคิดหลัก สิ่งที่เหลืออยู่ก็คือการพัฒนาความเข้าใจและการฝึกอบรม”
เฟิงหยูเองเชื่อมั่นว่ากองทัพของนางจะสามารถทำให้โลกประหลาดใจภายในครึ่งปี
“ในช่วงปลายปีทหารส่วนใหญ่จะต้องกลับบ้านในปีใหม่ด้วยคุณหนูกลับเมืองหลวงนั้นถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ” หวงซวนเห็นว่าอารมณ์ของนางไม่ค่อยดีนัก และพูดอย่างรวดเร็วเพื่อปลอบโยนนาง “ยิ่งกว่านั้นองค์ชายเก้าก็ต้องกลับมาเมืองหลวงอีกด้วยในอีกสองสามวัน”
นางพยักหน้า แต่ไม่พูดอะไรเลย
ค่ายทหารให้ความรู้สึกบางอย่างกับนาง มาจากชีวิตที่ผ่านมาของนางมันให้ความรู้สึกบางอย่างกับเฟิงหยูเอง
ในที่สุดรถม้าก็หยุดที่ประตูด้านนอกของคฤหาสน์เฟิง และหวงซวนถามนางว่า “เราจะไปที่คฤหาสน์เฟิงก่อน หรือเราจะกลับไปที่เรือนตงเซิงก่อนเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองไตร่ตรองเล็กน้อยแล้วลุกขึ้นยืน และออกจากรถแล้วพูดว่า “ไปที่คฤหาสน์เฟิงกันเถอะ มันควรจะดี”
ทั้งสองออกจากรถม้า และบานซูส่งสายบังเหียนให้กับบ่าวรับใช้คนหนึ่งของตระกูลเฟิง สวมหมวกไม้ไผ่ของเขาเขาหายไปในพริบตา
เฟิงหยูเองยืนอยู่กับหวงซวนที่หน้าประตูคฤหาสน์เฟิง เมื่อมองถึงฉากที่เกิดขึ้นในบ้าน นางอดไม่ได้ที่จะอยากรู้อยากเห็น“บรรยากาศผิดปกติ ! ”
