ตเพื่ออาณาจักร”
ทหาร 10 นายตอบพร้อมกัน “ขอบคุณองค์หญิงแห่งมณฑลสำหรับคำยกย่อง ! ”
เฟิงหยูเองพยักหน้า “ไม่ต้องกังวล ข้าแค่บอกว้าข้าต้องการเป้าหมาย แต่ข้าไม่ได้ขอชีวิตของเจ้า รองแม่ทัพเฉียนหลี่โปรดเตรียมมันหวานหัวใหญ่และหอก 10 เล่มให้กับสหายเหล่านี้ เจ้าจะต้องถือหอกและวิ่งไปรอบ ๆ ข้าสัญญาว่าจะปกป้องชีวิตของเจ้า”
เฉียนหลี่มีความสุขเพราะเขาสั่งให้คนทำมันให้เสร็จอย่างรวดเร็ว หอก 10 เล่มที่เสียบมันหวานไว้ที่ปลายหอกถูกมอบให้กับทหาร
พวกเขายังไม่ฟื้นตัวจากความประหลาดใจที่น่ายินดีซึ่งพวกเขาสามารถรักษาชีวิตไว้ได้และยังได้รับใช้อาณาจักร พวกเขาได้ยินเฟิงหยูเองพูดว่า “ก่อนอื่นให้วิ่งหนีไป 100 ก้าวก่อนจะแยกย้ายกันไป จำไว้ว่าหอกนั้นต้องอยู่เหนือหัวของพวกเจ้า”
“ขอรับ!” ทั้งสิบคนตอบพร้อมกันจากนั้นก็เริ่มวิ่ง
เฟิงหยูเองรับลูกธนูจากหวงซวนแล้วรวมเข้าด้วยกัน จากนั้นนางก็พร้อมยิงเฉียนหลี่รู้สึกหวาดเกรงเพราะเขาได้ยินมาว่าธนูโฮยี่นั้นหนักเกือบ 200 จิน นี่เป็นสิ่งที่ผู้ใหญ่จำนวนมากไม่สามารถยกได้แต่ร่างเล็ก ๆ ขององค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันสามารถยกมันได้และนางกำลังจะมองเป้าในระยะทางไกล ?
เขารู้สึกว่ามุมมองของศิลปะการต่อสู้ของเขากำลังจะพังทะลาย ด้วยความงุนงง เขาเฝ้าดูเฟิงหยูเองง้างธนูและยิงออกไป ทหารข้างหน้าได้ระยะทางที่ต้องการแล้วและเริ่มแยกย้ายกันไป
ทันใดนั้นลูกธนูในมือของเฟิงหยูเองก็ยิงออกไป
เมื่อลูกธนู 10 ดอกพุ่
