ดังนั้นนี่คือความรู้สึกที่ได้รับการเคารพ !
เสียงของทหาร 30,000 นายดังสะท้อนผ่านหุบเขาอยู่เป็นเวลานาน
แม้แต่เฟิงหยูเองเมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้นางก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าเลือดของนางระอุพลุ่งพล่านขึ้นมา ซวนเทียนหมิงจับมือของนางแน่นและแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อซวนเทียนหมิงจับมือนาง พลังวิญญาณก็ถูกส่งไปยังนางไม่มีที่สิ้นสุด ไม่นานเฟิงหยูเองค่อยๆ สงบลง
หลังจากเสียงตะโกนครั้งสุดท้ายสิ้นสุดลง นางเดินไปช่วยประคองเฉียนหลี่ลุกขึ้นก่อนที่จะพูดกับทหาร 30,000 นาย“สหาย ! โปรดลุกขึ้น ! ” ในไม่ช้านางรู้สึกราวกับว่านางได้กลับไปเป็นทหารในศตวรรษที่ 21 พวกเขาสามารถพึ่งพาซึ่งกันและกันเพื่อปกป้องชีวิตของพวกเขา
เมื่อเห็นว่าทหารทั้งหมดยืนขึ้น นางพูดต่อ “พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้า สำหรับพวกเจ้าทุกคนซึ่งเป็นนักรบผู้กล้าหาญที่ปกป้องครอบครัวและอาณาจักรของพวกเรา พวกเจ้ายังปกป้องราษฎรของราชวงศ์ต้าชุน พวกเจ้าคือลูกน้องขององค์ชายเก้าและพระองค์จะเป็นสามีในอนาคตของข้าสำหรับข้า ข้าเป็นหมอ ดังนั้นการรักษาอาการป่วยและการช่วยชีวิตจึงเป็นสิ่งที่ข้าควรทำ”
เฟิงหยูเองยังเด็กและร่างกายนางไม่ได้แข็งแรงมาก การตะโกนเสียงดังเหมือนคอจะแตก
นางไม่สามารถทำอะไรได้เลย แต่ยังมีอีกหลายสิ่งที่นางอยากจะพูด แต่ถ้านางยังคงตะโกนแบบนี้ต่อไปนางจะไม่สามารถจัดการได้ สำหรับคนสามหมื่นถึงแม้ว่าคอของนางจะแตก แต่คนที่อยู่ด้านหลังจะไม่สามารถได
