ีมาก! โทรโข่งคุณชนะ
แต่นี่ก็ใช้ได้เช่นกัน ไม่ว่าจะพูดอะไรก็ยังมีคนสามหมื่นคนหากมันไม่ดังมาก ผู้คนที่อยู่ด้านหลังยังคงไม่ได้ยินนาง
น้ำเสียงของนางบ่งบอกถึงความพอใจเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัวขณะที่เฟิงหยูเองพูดว่า “เมื่อรองแม่ทัพเฉียนหลี่พบว่าองค์ชายเก้าและข้ากำลังมุ่งหน้าไปที่ค่าย และเป้าหมายของการมาคือปรารถนาและเลือกกลุ่มคนเพื่อจัดตั้งกลุ่มพลธนูของเราเอง กลุ่มนี้ข้าจะดูแลเป็นการส่วนตัวเพื่อที่เจ้าจะไม่เสียเปรียบกองกำลังพลธนูทางตอนเหนือของเฉียนโจว”
เมื่อนางพูดถึงเรื่องนี้ทหารสามหมื่นคนมองหน้ากัน พวกเขาแต่ละคนมีหน้าตาแปลก ๆ มองเฟิงหยูเองอย่างไม่น่าเชื่อ
“มีใครคัดค้านหรือไม่ ? ” เสียงของนางช่างเยือกเย็นราวกับนางอยู่ในกองทัพมาก่อนหน้านี้
เมื่อนางถาม เฉียนหลี่ก้าวไปข้างหน้าแล้วพูดว่า “บ่าวรับใช้คนนี้รู้ว่าองค์หญิงแห่งมณฑลมีธนูโฮยี่ซึ่งให้สิทธิ์แก่องค์หญิงในการช่วยกองทัพ และองค์หญิงช่วยเราให้พ้นจากความตายเราไม่อยากเป็นภาระแก่องค์หญิง อย่างไรก็ตามกองทัพมีกฎของตนเองโดยเฉพาะกองทัพภาคตะวันตกเฉียงเหนือของเรานับตั้งแต่กองทัพนี้ก่อตัวขึ้นจึงมีการสร้างประเพณีขึ้นมาใหม่”
“โอ้ ? ” เมื่อได้ยินเขาพูดอย่างนี้ เฟิงหยูเองก็เริ่มให้ความสนใจ “รองแม่ทัพเฉียนหลี่เล่าเรื่องนี้ให้ข้าฟัง ประเพณีอะไร?”
เฉียนหลี่กล่าวว่า “ประเพณีนี้ไม่ว่าใครต้องการเป็นผู้นำสอนหรือทำงานกับกองทัพพวกเขาจะต้องเข้ารับการทดสอบทั้งห้าและผ่านก