“ไม่ใช่หรือขอรับ ? ” หมอชราตกตะลึง “แต่ข้ามีประสบการณ์ด้านการแพทย์มานานหลายปีและคนเหล่านี้มีอาการคล้ายกันมากกับผู้ที่ถูกวางยาพิษขอรับ ! ”
เฟิงหยูเองยิ้ม “เจินเป็นนกชนิดหนึ่งที่หายากและผิดปกติก่อนหน้านี้ข้าเคยได้ยินเกี่ยวกับคำร่ำลือเกี่ยวกับเรื่องนี้แต่ไม่เคยพบเห็นเลย สำหรับพิษของนกเจินมันไม่มีอะไรมากไปกว่าคำร่ำลือจากคนอื่น พิษเป็นอย่างไร และมีใครสามารถบอกได้บ้าง ? ยิ่งกว่านั้นถ้ามันเป็นพิษจากเจินจริง มันจะปล่อยให้พวกเรามีเวลาเหลือพอที่จะช่วยพวกเขาได้อย่างไรเมื่อพวกเขาติดพิษ พวกเขาจะตาย”
หมอชราก็เริ่มไตร่ตรองเมื่อได้ยินเรื่องนี้ หลังจากคิดเกี่ยวกับมันเขาก็เข้าใจ พิษจากนกเจินนั้นเป็นเพียงคำร่ำลืออย่างแท้จริง เขาอาศัยอยู่มาครึ่งชีวิตแล้ว แต่เขาไม่เคยเห็นใครเอายาพิษมาจากเจิน
แต่ก็ยังมีบางสิ่งที่ทำให้เขางงงวย “ถ้ามันไม่ใช่พิษที่มาจากเจิน มันจะเป็นอะไรได้”
เฟิงหยูเองส่ายหัว “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน ข้าไม่ได้ศึกษาเกี่ยวกับยาพิษมาก” แม้ว่านางจะศึกษาอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วนางจะทำอย่างไร? เมื่อผู้คนในยุคโบราณรู้สึกเบื่อพวกเขาก็เล่นสนุกกับสิ่งเหล่านี้ ส่วนใหญ่พวกเขาผสมยาพิษต่าง ๆ เข้าด้วยกัน พืชบางชนิดที่ใช้ไม่ได้มีอยู่อีกต่อไปในยุคต่อมา นางจะเข้าใจพวกเขาทั้งหมดได้อย่างไร “มันไม่สำคัญว่ามันจะเป็นเพราะอะไร หากข้าแก้ไขเรื่องนี้ได้ ข้ารู้เพียงไม่กี่วิธีในการจัดการกับพิษ”
นางฟื้นตัวขึ้นมาเล็กน้อย นา
