น้ำจากแม่น้ำแล้วนำยาไปให้คนที่กินเข้าไป นี่คือยากระตุ้นอาเจียนและเช่นเดียวกันอยู่ในเข็ม เมื่อกินเข้าไปไม่นานพวกเขาจะอาเจียนออกมา หาคนดูแลทำความสะอาดด้วย” นางออกคำสั่งเมื่อเริ่มทำงาน
ดังนั้นทหารจึงมองเห็นฉากที่ “ไม่สามารถทนดูได้” ในฐานะองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันเป็นผู้นำในการถอดกางเกงของผู้คน และที่สำคัญกว่านั้นคือกางเกงผู้ชาย
อย่างไรก็ตามซวนเทียนหมิงไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ เขาร่วมมือกับเฟิงหยูเอง และเริ่มสั่งลูกน้องของเขา “พวกเจ้าครึ่งหนึ่งจะต้องดูแลคนที่ถูกฉีดยา อีกครึ่งหนึ่งจะช่วยถอดกางเกงออก”
เมื่อเห็นว่าเข็มจำเป็นต้องฉีดที่ก้น พวกเขาก็เข้าใจและปฏิบัติตาม
แม้ว่าจะมีผู้คนจำนวนมากให้ความช่วยเหลือทั้งสี่กลุ่ม เฟิงหยูเองก็ค่อย ๆ เริ่มรู้สึกว่าร่างกายของพวกเขาเหนื่อยล้า
นี่คือ 10,000 คน นางเกือบจะรู้สึกราวกับว่านางจะไม่สามารถจัดการมันได้อีกต่อไป
ต้องทิ้งหลอดฉีดยาหลังจากใช้งานแล้ว นางไม่มีวิธีที่จะหลีกเลี่ยงคนจำนวนมากเกินไป ดังนั้นนางจึงทำได้เพียงมองหวงซวนและกลุ่มของนางที่อยู่รอบ ๆ นางเนื่องจากนางดึงหลอดฉีดยาออกจากมิติของนางมากยิ่งขึ้นหวงซวนอดทนที่จะไม่ถามอะไร ในขณะที่บานซูยิ้มเยาะอย่างไรก็ตามเป่ยจื่อก็กลอกตาและพูดว่า “ข้ารู้มานานแล้วว่าท่านดูแปลก ๆ ที่ภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือ”
หลังจากการฉีดยาและกินยา ทหารก็เริ่มอาเจียน และทหารคนอื่น ๆ ก็เริ่มทำความสะอาด ไม่ช้ากลิ่นในค่ายทหารเริ่มน่ากลัว เฟิง
