้ากลัวว่าพวกเขาจะไม่รอดหากเรายังชักช้า”
ทหารบางคนเริ่มเช็ดน้ำตา ความรู้สึกที่เกิดในสนามรบนั้นแตกต่างกัน ในฐานะทหาร พวกเขาอาจตายเพื่ออาณาจักรของพวกเขาและทำให้เลือดของพวกเขาย้อมแผ่นดินบริเวณชายแดน แต่มันไม่สมศักดิ์ศรีที่จะตายจากการถูกวางยาพิษในค่ายทหารของพวกเขา ?
“เตรียมกระโจมให้ข้าเร็ว ! ” เฟิงหยูเองไม่ได้ขออะไรอย่างอื่นเพราะนางออกคำสั่ง
เฉียนหลี่เริ่มมีชีวิตชีวาและพูดเสียงดัง “ขอรับ ! ” จากนั้นเขาก็สั่งลูกน้องของเขา “เร็ว ! เตรียมกระโจม ! ”
ทหารคนหนึ่งรีบวิ่งออกไปทำงาน แต่บางคนที่ยังสงสัยอยู่ทำไมเฉียนหลี่ถึงฟังคำพูดของเด็กหญิงคนนี้?
“นี่คือองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน ! ” เฉียนหลี่เข้าใจในสิ่งที่ลูกน้องของเขากำลังคิดอยู่ ดังนั้นเขาจึงให้คำแนะนำอย่างรวดเร็ว “นี่เป็นข่าวลือที่น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่าหมอเทวดาเหยาเซียน องค์หญิงเป็นบุตรสาวคนรองของตระกูลเฟิง และยังเป็นว่าที่พราชายาองค์ชายเก้าของเราด้วย”
เมื่อได้ยินอย่างนี้ทหารทุกคนก็ร่าเริง ชื่อเสียงองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันโด่งดังมากหลังจากภัยพิบัติในช่วงฤดูหนาวที่ผ่านมา ยิ่งไปกว่านั้นยังมีชื่อเสียงของหมอเทวดาเหยาเซียนเข้ามาเกี่ยวข้อง ตอนนี้ค่ายทหารทั้งหมดกำลังเผชิญเหตุฉุกเฉินทุกคนเข้าใจแจ่มแจ้งว่าการมีหมอเทวดาปรากฏขึ้นมาในช่วงเวลานี้นั้นมีความหมายเพียงใด
ดังนั้นทหารจึงนำทางและคุกเข่าลง น้ำตาคลอในดวงตาของเขา เขากล่าวว่า “เราขอให้องค์หญิงแห่งมณฑลช่วยส
