ณะที่เดินเข้าไปนางพูดว่า “ข้ารู้มาว่าองค์ชายลีมีพราชายาเอกแล้วใช่หรือไม่”
นางกำนัลอาวุโสตอบ “เพคะ”
“แล้วความหมายที่อยู่เบื้องหลังข้อเสนอนี้ที่นางกำนัลอาวุโสนำมาให้ตระกูลข้าคืออะไร? เป็นไปได้ไหมที่องค์ชายลีตัดสินใจหย่าร้างกับพราชายาเอก และเตรียมที่จะอภิเษกสมรสกับน้องสี่ของข้าเป็นพราชายาเอกของพระองค์ในอีกห้าปีข้างหน้า?”
เมื่อคำเหล่านี้ออกมาเฟิงเฟินไดก็รู้สึกประทับใจอย่างยิ่งก่อนที่คนอื่นจะตอบสนองได้ “องค์ชายปฏิบัติต่อข้าอย่างดีเฟิงเฟินไดจะจดจำความโปรดปรานของพระองค์ไว้”
“นี่…” นางกำนัลอาวุโสอายเล็กน้อย “คุณหนูเข้าใจผิดพระองค์ไม่ได้มีเจตนาที่จะหย่าร้างพระมเหสีของพระองค์เลยเจ้าค่ะ”
“โอ้?” เฟิงหยูเองนั่งลง และยิ้ม “ไม่ได้เป็นพราชายาเอกของพระองค์ หรือพานางไปเป็นนางสนม ใครบ้างที่ได้ยินข้อเสนอเพื่อเป็นนางสนม?“
ใบหน้าของนางกำนัลอาวุโสเป็นสีแดง และพูดอย่างรวดเร็วว่า “ความหมายของพระองค์คือถ้าการอภิเษกกับคุณหนูสี่ประสบความสำเร็จ คุณหนูสี่จะกลายเป็นพราชายารองตามความเห็นชอบของเสนาบดีเฟิง”
“โอ้” เฟิงหยูเองพยักหน้า “พราชายารอง ไม่จำเป็นต้องมีข้อเสนอสำหรับพราชายารองเช่นกัน เมื่อคิดดูแล้วนี่กำลังทำเพื่อท่านพ่อของข้าใช่หรือไม่ ? ”
นางกำนัลอาวุโสพยักหน้า แต่ไม่ได้พูดข้อเสนอของนาง
เฟิงเฟินไดไม่เคลื่อนไหวเหมือนเมื่อก่อน แต่นางก็ยังยอมรับได้ นางเป็นบุตรสาวของอนุในตระกูลเฟิง ในอนาคตของนางคือการแต่งงานกับบุ
